اثربخشی آموزش تفکر رشد یابنده بر تاب آوری تحصیلی دانش آموزان ضعیف در درس ریاضی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تفکر رشد یابنده بر تاب آوری تحصیلی دانش آموزان ضعیف در درس ریاضی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تحلیل چگونگی تاثیر باورهای افزایشی هوش بر پایداری، تلاش و واکنش سازنده دانش آموزان در مواجهه با شکست های تحصیلی در درس ریاضی است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و با رویکرد تحلیلی-توصیفی انجام شده و با مرور نظام مند منابع معتبر داخلی و بین المللی، ابعاد مختلف موضوع تحلیل گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموزانی که به قابل تغییر بودن هوش باور دارند، در مقایسه با دانش آموزانی که هوش را ثابت می دانند، عملکرد بهتری در ریاضی دارند و این شکاف در طول زمان گسترده تر می شود . مداخلات آموزش تفکر رشد یابنده، به ویژه در قالب کارگاه های مبتنی بر انعطاف پذیری عصبی، به بهبود معنادار نمرات ریاضی و افزایش پایداری تحصیلی دانش آموزان منجر شده است . یافته ها حاکی از آن است که تفکر رشد یابنده از طریق افزایش انگیزه یادگیری، باور به اثربخشی تلاش و واکنش های سازنده در برابر ناکامی، به تقویت تاب آوری تحصیلی کمک می کند . نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش تفکر رشد یابنده، راهبردی کم هزینه و موثر برای بهبود تاب آوری تحصیلی دانش آموزان ضعیف در درس ریاضی است و ادغام آن در برنامه های آموزشی و مشاوره ای مدارس توصیه می شود.واژگان کلیدی: تفکر رشد یابنده، تاب آوری تحصیلی، درس ریاضی، باورهای هوشی، دانش آموزان ضعیف