اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودتنظیمی هیجانی نوجوانان دارای اختلال یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودتنظیمی هیجانی نوجوانان دارای اختلال یادگیری انجام شده است. این مطالعه از نوع تحقیقات مروری و با روش کتابخانه ای صورت گرفته است. در این راستا، منابع معتبر علمی داخلی و خارجی مرتبط با موضوع، شامل مقالات پژوهشی، کتب تخصصی و پایان نامه های دانشگاهی، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که نوجوانان دارای اختلال یادگیری به دلیل مواجهه مکرر با شکست های تحصیلی و بازخوردهای منفی محیطی، اغلب دچار نقص در خودتنظیمی هیجانی و مشکلات هیجانی ثانویه می شوند. آموزش مهارت های زندگی، که شامل مجموعه ای از توانمندی های روانی-اجتماعی نظیر خودآگاهی، همدلی، تصمیم گیری، حل مسئله، تفکر خلاق و انتقادی، مقابله با استرس و مقابله با هیجانات است، می تواند به عنوان یک مداخله موثر در بهبود خودتنظیمی هیجانی این نوجوانان به کار رود. نتایج پژوهش ها نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی و مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجانی، تاثیر معناداری بر بهبود خودتنظیمی هیجانی، خودکارآمدی و کاهش نارسایی هیجانی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری دارند. بر این اساس، مقاله بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی و توان بخشی نوجوانان دارای اختلال یادگیری تاکید دارد و راهکارهایی عملی برای تحقق این هدف ارائه می دهد.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، خودتنظیمی هیجانی، اختلال یادگیری، نوجوانان، مداخله آموزشی