نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری خاص

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری خاص انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تحلیل چگونگی تاثیر مولفه های هوش هیجانی بر عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان و شناسایی مکانیسم های واسطه ای موثر در این رابطه است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و با رویکرد تحلیلی-توصیفی انجام شده و با مرور منابع معتبر داخلی و بین المللی، ابعاد مختلف موضوع تحلیل گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی بالاتر با بهبود کیفیت زندگی و در نتیجه عملکرد تحصیلی بهتر در دانش آموزان دارای ناتوانی ارتباط دارد و کیفیت زندگی نقشی واسطه ای در این رابطه ایفا می کند. همچنین، دانش آموزانی که نمرات بالاتری در هوش هیجانی کسب کرده اند، به طور معناداری نمرات بهتری در دروس زبان آموزی و مدیریت استرس و روابط بین فردی بهتری نشان داده اند. یافته ها حاکی از آن است که هوش هیجانی نقشی پیش بین در جهت گیری هدف و تنظیم هیجانی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری دارد و آموزش آن می تواند به کاهش ناگویی هیجانی و بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که پرورش هوش هیجانی در برنامه های آموزشی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری، رویکردی موثر برای ارتقای پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روانی آنان است.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، ناتوانی یادگیری خاص، پیشرفت تحصیلی، کیفیت زندگی، تنظیم هیجانی