ترکیب ذخیره سازهای کانتینری با منابع تجدیدپذیر در شبکه معدنی متصل به شبکه، با هدف افزایش پایداری ولتاژ و کاهش انرژی تامین نشده

نفوذ منابع انرژی تجدیدپذیر در شبکه های قدرت، در کنار مزایای اقتصادی و زیست محیطی، به دلیل ماهیت متناوب تولید می تواند موجب افزایش نوسانات توان و ولتاژ و ایجاد عدم تطابق زمانی میان تولید و مصرف شود. این مسئله در شبکه های معدنی متصل به شبکه، به دلیل وجود بارهای سنگین و حساس صنعتی، اهمیت بیشتری دارد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر ترکیب ذخیره ساز انرژی کانتینری با منابع خورشیدی و بادی بر پایداری ولتاژ، انرژی تامین نشده و عملکرد اقتصادی شبکه معدنی انجام شده است. روش پژوهش کمی و مبتنی بر شبیه سازی و بهینه سازی در محیط MATLAB است. مدل مورد مطالعه شامل بار متوسط روزانه ۵/۲ مگاوات، حداکثر بار لحظه ای ۸/۵ مگاوات، نیروگاه خورشیدی ۴/۵ مگاوات، منبع بادی ۲/۵ مگاوات و ذخیره ساز کانتینری با ظرفیت ۱۲ مگاوات ساعت، توان شارژ و دشارژ ۶ مگاوات و راندمان چرخه کامل ۸۸ درصد است. در پژوهش، سه سناریو شامل شبکه سنتی، شبکه دارای منابع تجدیدپذیر بدون ذخیره ساز و شبکه هیبریدی مجهز به ذخیره ساز مقایسه شدند. نتایج نشان داد هزینه عملیاتی ماهانه در سناریوی پیشنهادی از ۲۲۳۲۰۰ دلار به ۹۵۷۶۰ دلار کاهش یافته و صرفه جویی ماهانه ۱۲۷۴۴۰ دلار حاصل می شود. همچنین انرژی تامین نشده از حدود ۵۰ مگاوات ساعت در ماه به کمتر از ۵ مگاوات ساعت کاهش و بهره وری استفاده از منابع تجدیدپذیر از ۷۵ درصد به حدود ۹۲ درصد افزایش یافت. نتایج تحلیل ولتاژ نیز نشان دهنده کاهش نوسانات ولتاژ و بهبود حاشیه پایداری شبکه بود.کلیدواژه ها: ذخیره ساز کانتینری، انرژی تجدیدپذیر، پایداری ولتاژ، انرژی تامین نشده، شبکه معدنی متصل به شبکه، الگوریتم ژنتیک.