بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر حل مسئله بر کاهش اضطراب ریاضی در دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش تدریس مبتنی بر حل مسئله بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی مشغول به تحصیل در مدارس دولتی شهرستان بانه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها، مقیاس استاندارد اضطراب ریاضی بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت آموزش درس ریاضی با بهره گیری از الگوی حل مسئله جورج پولیا قرار گرفتند، درحالی که گروه کنترل محتوای یکسان را به روش سنتی و متداول آموزش دیدند. داده های حاصل با بهره گیری از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در نرم افزار آماری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات اضطراب ریاضی دو گروه در مرحله پس آزمون وجود دارد (p<۰/۰۰۱p < ۰/۰۰۱p<۰/۰۰۱). روش تدریس مبتنی بر حل مسئله با اندازه اثر ۰/۴۶ توانست به طور معناداری نمرات کلی اضطراب ریاضی و ابعاد آن شامل اضطراب یادگیری و اضطراب آزمون را در گروه آزمایش کاهش دهد. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که به کارگیری رویکردهای فعال و مسئله محور، از طریق معنادارسازی مفاهیم و کاهش ترس از اشتباه، محیط یادگیری امن و پویایی فراهم می سازد که به تعدیل هیجان های منفی و کاهش اضطراب ریاضی کودکان ابتدایی می انجامد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مبتنی بر حل مسئله ، اضطراب ریاضی ، دانش آموزان دوره ابتدایی.