بررسی طراحی سیستم های تطبیقی برای شناسایی سبک های یادگیری و ارائه محتوای پویا به هر دانش آموز متوسطه اول و ابتدایی به طور منحصر به فرد

تحولات شتابان فناوری های آموزشی، ضرورت حرکت از نظام های یکسان ساز به سمت یادگیری شخصی سازی شده را بیش از پیش آشکار ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی طراحی سیستم های تطبیقی برای شناسایی سبک های یادگیری و ارائه محتوای پویا به دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه اول به صورت منحصر به فرد انجام شد. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل محتوای جهت دار و مرور نظام مند ادبیات پژوهشی بود. یافته ها نشان داد که مدل های شناسایی سبک یادگیری، به ویژه مدل وارک (دیداری، شنیداری، خواندن/نوشتن، جنبشی)، به عنوان چارچوب نظری غالب در طراحی سیستم های تطبیقی به کار می روند. با این حال، سبک یادگیری غالب در میان دانش آموزان، سبک ترکیبی و چندوجهی است که ضرورت طراحی سیستم های پویا و چندرسانه ای را توجیه می کند. یافته های کلیدی نشان داد که مدل سازی ترجیحات وجهی (DMPM) و ادغام داده های رفتاری با پرسشنامه های خودگزارشی، دقت شناسایی سبک یادگیری را به طور معناداری افزایش می دهد. همچنین، سیستم های تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی مولد می توانند محتوای آموزشی را به صورت بلادرنگ با ترجیحات فردی هر دانش آموز هماهنگ کنند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که طراحی سیستم های تطبیقی موثر، مستلزم تلفیق مدل های روان سنجی معتبر، تحلیل رفتار یادگیرنده در زمان واقعی، و تولید محتوای چندوجهی است. پیشنهادهای پژوهش بر ضرورت طراحی مدل های ترکیبی انسان-ماشین، حفظ تعامل انسانی در کنار هوشمندسازی، و آموزش معلمان برای ایفای نقش تسهیل گر در محیط های یادگیری تطبیقی متمرکز است.

کلیدواژه ها:

سیستم های تطبیقی ، سبک های یادگیری ، محتوای پویا ، یادگیری شخصی سازی شده ، هوش مصنوعی آموزشی ، مدل وارک