پیش بینی کیفیت زندگی کاری در معلمان بر اساس سرمایه روان شناختی با نقش واسطه ای تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی کاری در معلمان دوره ابتدایی بر اساس سرمایه روان شناختی با نقش واسطه ای تاب آوری انجام شد.روش: طرح پژوهش حاضر توصیفی–همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهرستان صومعه سرا در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ به تعداد ۳۳۵ نفر تشکیل دادند. از این جامعه، نمونه ای به حجم ۱۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های سرمایه روان شناختی (PCQ؛ لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷)، کیفیت زندگی کاری (QWL؛ والتون، ۱۹۷۳) و مقیاس تاب آوری (CD-RISC؛ کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳) را تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، مدل سازی معادلات ساختاری و آزمون بوت استراپ در نرم افزارهای SPSS-۲۴ و AMOS-۲۵ تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد مدل فرضی از برازش مطلوبی با داده های تجربی برخوردار است (۲/df=۲/۰۲، RMSEA=۰/۰۶۵، CFI=۰/۹۶). اثر مستقیم سرمایه روان شناختی بر کیفیت زندگی کاری (β=۰/۳۹۹,p<۰/۰۰۱) و تاب آوری (β=۰/۶۸۴,p<۰/۰۰۱) و اثر مستقیم تاب آوری بر کیفیت زندگی کاری (β=۰/۳۰۹,p<۰/۰۰۱) مثبت و معنادار بود. همچنین نتایج تحلیل بوت استراپ نشان داد که سرمایه روان شناختی به طور غیرمستقیم و از طریق متغیر میانجی تاب آوری توانست کیفیت زندگی کاری معلمان را پیش بینی کند (β=۰/۲۱۱,p<۰/۰۰۱).نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، سرمایه روان شناختی نه تنها به صورت مستقیم، بلکه با تقویت تاب آوری منجر به بهبود کیفیت زندگی کاری معلمان می گردد. از این رو، تدوین و اجرای برنامه های مداخله ای با هدف ارتقای مولفه های سرمایه روان شناختی و توانمندی های تاب آوری می تواند در ارتقای کیفیت زندگی کاری و بهزیستی شغلی معلمان موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سرمایه روان شناختی ، کیفیت زندگی کاری ، معلمان.