نقش بازی درمانی در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان پایه سوم تا ششم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بازی درمانی در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان پایه سوم تا ششم ابتدایی بود. این مطالعه با رویکرد کاربردی و به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم، چهارم، پنجم و ششم ابتدایی بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. در مرحله پیش آزمون، اضطراب امتحان با استفاده از یک پرسشنامه استاندارد متناسب با سن (با روایی و پایایی گزارش شده) سنجیده شد. مداخله بازی درمانی برای گروه آزمایش طی چند جلسه ساختاریافته (شامل بازی های شناختی–رفتاری، نقش آفرینی، بازی های همکاری محور، تمرین های آرام سازی در قالب بازی و آموزش مهارت های مقابله ای) اجرا گردید و گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کرد. پس از پایان جلسات، پس آزمون در هر دو گروه انجام شد و داده ها با مدل تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و/یا تحلیل واریانس چندمتغیره (MANCOVA) با کنترل اثر پیش آزمون تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین اضطراب امتحان در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافت و این کاهش در مولفه های نگرانی شناختی و برانگیختگی بدنی نیز مشاهده شد. همچنین، یافته ها حاکی از آن بود که بازی درمانی با ایجاد احساس امنیت، تخلیه هیجانی، افزایش خودکارآمدی و تقویت راهبردهای تنظیم هیجان، به بهبود آمادگی روانی دانش آموزان برای موقعیت امتحان کمک می کند. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود بازی درمانی به عنوان یک مداخله قابل اجرا در مدرسه توسط مشاوران و آموزگاران برای مدیریت اضطراب امتحان در دوره ابتدایی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، تنظیم هیجان ، مداخله مدرسه محور ، پیش آزمون–پس آزمون.