بررسی تاثیر فناوری های مولد بر بازطراحی برنامه درسی مبتنی بر شایستگی و توسعه مهارت های پیچیده شناختی

گسترش فناوری های مولد، تحولات قابل توجهی در محیط های آموزشی ایجاد کرده و ضرورت بازنگری در ساختار و اهداف برنامه های درسی را افزایش داده است. فناوری های مولد با توانایی تولید، بازآفرینی، سازمان دهی و تحلیل محتوا می توانند بسیاری از فعالیت های آموزشی سنتی را دستخوش تغییر کنند و نقش اطلاعات و انتقال مستقیم دانش را در فرایند یادگیری کاهش دهند. در چنین شرایطی، برنامه درسی نیازمند تمرکز بیشتر بر شایستگی هایی است که یادگیرنده را برای استفاده موثر از دانش در موقعیت های پیچیده آماده می کنند. فناوری های مولد می توانند با فراهم کردن موقعیت های یادگیری متنوع، ایجاد مسئله های پیچیده، تولید سناریوهای آموزشی، ارائه بازخورد و حمایت از مسیرهای متفاوت یادگیری، زمینه مناسبی برای تقویت این مهارت ها ایجاد کنند. با این حال، استفاده سطحی از فناوری و اتکا به پاسخ های آماده ممکن است مشارکت شناختی یادگیرنده را کاهش دهد. ازاین رو، بازطراحی برنامه درسی باید به گونه ای انجام شود که فناوری به عنوان ابزار پشتیبان تفکر و یادگیری مورد استفاده قرار گیرد و فعالیت های آموزشی، یادگیرنده را به تحلیل، نقد، مقایسه، اصلاح و دفاع از ایده های خود وادار سازند. تحول برنامه درسی تحت تاثیر فناوری های مولد باید مجموعه ای از عناصر را به صورت هماهنگ دربرگیرد. اهداف آموزشی باید بر شایستگی های شناختی و کاربردی تاکید کنند، محتوای آموزشی باید امکان تحلیل و تعامل را فراهم سازد، فعالیت های یادگیری باید مسئله محور و چندسطحی باشند و ارزشیابی نیز باید علاوه بر محصول نهایی، فرایند تفکر و کیفیت عملکرد یادگیرنده را بررسی کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های مولد ، برنامه درسی ، شایستگی ، مهارت های پیچیده شناختی