بررسی تاثیر بازی وارسازی دیجیتال بر انگیزش و خودتنظیمی یادگیری کودکان با نیازهای ویژه دوره ابتدایی

کودکان با نیازهای ویژه دوره ابتدایی، به دلیل تفاوت های فردی در ویژگی های شناختی، عاطفی، رفتاری و شیوه های یادگیری، ممکن است در حفظ انگیزه، تداوم مشارکت در فعالیت های آموزشی و مدیریت فرایند یادگیری با چالش های بیشتری مواجه باشند. ازاین رو، بهره گیری از رویکردهای آموزشی نوین که بتوانند محیط یادگیری را جذاب، تعاملی، هدفمند و متناسب با ویژگی های این کودکان طراحی کنند، اهمیت ویژه ای دارد. بازی وارسازی دیجیتال یکی از رویکردهای نوظهور در آموزش است که با استفاده هدفمند از عناصر بازی مانند امتیاز، نشان، مرحله بندی، چالش، بازخورد فوری، ماموریت، پاداش و نمایش پیشرفت، تلاش می کند ویژگی های انگیزشی بازی را بدون تبدیل فرایند آموزش به بازی صرف، وارد محیط یادگیری کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی وارسازی دیجیتال بر انگیزش و خودتنظیمی یادگیری کودکان با نیازهای ویژه دوره ابتدایی انجام شده است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و با تمرکز بر شواهد پژوهشی موجود، نقش بازی وارسازی دیجیتال را در ایجاد علاقه به یادگیری، افزایش مشارکت، تقویت استمرار فعالیت، هدف گذاری، برنامه ریزی، نظارت بر عملکرد و خودارزیابی بررسی می کند. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که طراحی مناسب محیط های یادگیری بازی وارشده می تواند از طریق ارائه بازخورد سریع، تعیین اهداف کوتاه مدت، ایجاد احساس پیشرفت و فراهم کردن فرصت انتخاب و تکرار، زمینه مناسبی برای تقویت انگیزش و برخی مولفه های خودتنظیمی یادگیری فراهم سازد. با این حال، اثربخشی بازی وارسازی به کیفیت طراحی آموزشی، تناسب عناصر بازی با نیازهای فردی، سطح دشواری فعالیت ها، دسترس پذیری فناوری، نقش هدایتگر معلم و پرهیز از رقابت ناسالم وابسته است. بنابراین، بازی وارسازی دیجیتال را می توان نه صرفا به عنوان ابزار افزایش جذابیت کلاس، بلکه به عنوان یک راهبرد آموزشی بالقوه برای حمایت از مشارکت، انگیزش و خودتنظیمی یادگیری کودکان با نیازهای ویژه در نظر گرفت.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی دیجیتال ، انگیزش یادگیری ، خودتنظیمی یادگیری ، کودکان با نیازهای ویژه ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، آموزش فراگیر ، مشارکت یادگیرنده ، محیط یادگیری تعاملی