الگوهای شخصیت سازی در داستان های ادبی فارسی و قرآن و راهکارهای بهره گیری در تربیت دینی

شخصیت سازی یکی از مهم ترین فرآیندهای تربیتی است که در آن، الگوهای رفتاری و اخلاقی در ذهن و رفتار فرد شکل می گیرند. قرآن کریم و ادبیات فارسی، دو منبع غنی از شخصیت های اخلاقی هستند که می توانند در فرآیند تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان، نقش موثری ایفا کنند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با روش تطبیقی، به بررسی الگوهای شخصیت سازی در داستان های ادبی فارسی و قرآن کریم و مقایسه ی شخصیت های اخلاقی در این دو منبع می پردازد. در این پژوهش، شخصیت های اخلاقی قرآنی مانند حضرت یوسف، حضرت موسی، حضرت ابراهیم و حضرت نوح با شخصیت های اخلاقی ادبی فارسی مانند رستم، اسفندیار، سعدی و مولوی مقایسه شده اند. یافته های نظری نشان می دهند که هر دو منبع، الگوهای رفتاری مشترکی مانند صبر، شجاعت، عدالت، ایثار، وفاداری و توکل را در بر دارند، اما از زوایای متفاوت و با زبان های متفاوت بیان می کنند. این مقاله در نهایت با ارائه ی راهکارهای عملی بهره گیری از این الگوها در تربیت دینی دانش آموزان، به این نتیجه می رسد که مقایسه ی تطبیقی شخصیت های قرآنی و ادبی، می تواند درک عمیق تری از ارزش های اخلاقی و دینی در دانش آموزان ایجاد کند و زمینه ساز شکل گیری شخصیت دینی-اخلاقی در نسل آینده باشد.

کلیدواژه ها:

شخصیت سازی ، داستان های ادبی فارسی ، قرآن کریم ، شخصیت های اخلاقی ، تربیت دینی ، الگوهای رفتاری ، مقایسه ی تطبیقی ، ارزش های اخلاقی ، داستان های قرآنی ، ادبیات تربیتی