تحول دیجیتال در آموزش وپرورش: نقش هوش مصنوعی، سواد دیجیتال ، مهارت آموزی در مدرسه آینده

تحولات شتابان فناوری اطلاعات و ارتباطات در دهه های اخیر، ساختار نظام های آموزشی را با چالش ها و افق های نوینی روبه رو کرده است. تحول دیجیتال صرفا به معنای به کارگیری ابزارهای سخت افزاری در محیط کلاس نیست؛ بلکه بازتعریف عمیق پداگوژی، فرهنگ یادگیری، ساختار سازمانی و نقش کنشگران آموزشی است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مروری انتقادی، به تبیین نقش محوری سه مولفه بنیادین یعنی هوش مصنوعی (AI) ، ارتقای سواد دیجیتال و توسعه مهارت های بنیادین عصر جدید (مهارت آموزی) در برپایی مدرسه آینده می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق الگوریتم های یادگیری تطبیقی، شخصی سازی مسیر یادگیری، بازخورد آنی و خودکارسازی وظایف اداری–ارزیابی، فرصت های کم نظیری برای معلمان و فراگیران فراهم می آورد. با این حال، تحقق اثرگذار این تحول مشروط به توانمندسازی معلمان و دانش آموزان در حوزه سواد انتقادی دیجیتال و اخلاق سایبری است تا از پیامدهایی چون شکاف دیجیتال و سطحی نگری اطلاعاتی پیشگیری شود. در نهایت، الگوی مفهومی ارائه شده بر بازآفرینی پداگوژی فعال و متناسب سازی سیاست گذاری های کلان با ملزومات زیست بوم آموزش هوشمند تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، هوش مصنوعی در آموزش ، مدرسه آینده ، سواد دیجیتال ، یادگیری شخصی سازی شده ، مهارت های قرن بیست ویکم ، پداگوژی هوشمند.