بررسی تاثیر ویژگی های نسل آلفا بر الگوهای یاددهی و یادگیری و ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی مدارس

نسل آلفا، به عنوان نخستین نسلی که entirely در قرن بیست ویکم متولد شده است، ویژگی های متمایزی نسبت به نسل های پیشین دارد که ریشه در زیست بوم دیجیتال، فناوری های هوشمند، شبکه های اجتماعی و هوش مصنوعی دارد. این ویژگی ها شامل توانایی های شناختی متفاوت، سبک های یادگیری فعال و تعاملی، انتظارات بالاتر از نظام آموزشی، و نیاز به مهارت های قرن بیست ویکمی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی تاثیر این ویژگی ها بر الگوهای یاددهی و یادگیری و ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی مدارس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که نظام های آموزشی سنتی مبتنی بر معلم محوری، حافظه محوری و روش های سخنرانی، با ویژگی های نسل آلفا همخوانی ندارند و نیازمند بازنگری اساسی در اهداف، محتوا، روش های تدریس، نقش معلم، محیط یادگیری و شیوه های ارزشیابی هستند. پیشنهاد می شود نظام آموزشی به سمت یادگیرنده محوری، یادگیری ترکیبی، آموزش مبتنی بر پروژه، توسعه مهارت های نرم و استفاده هوشمندانه از فناوری حرکت کند تا بتواند نسل آلفا را برای زندگی در دنیای پیچیده و متغیر آینده آماده سازد.

کلیدواژه ها:

نسل آلفا ، الگوهای یاددهی و یادگیری ، بازنگری آموزشی ، فناوری آموزشی ، مدارس آینده ، یادگیرنده محوری