تاثیر ورزش صبحگاهی بر تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ورزش صبحگاهی بر تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. ورزش صبحگاهی به عنوان یکی از فعالیت های بدنی منظم، نقش مهمی در آماده سازی ذهنی و جسمی دانش آموزان برای یادگیری ایفا می کند و می تواند از طریق افزایش جریان خون مغزی، ترشح نوروترانسمیترها و کاهش تنش، تمرکز و عملکرد تحصیلی را بهبود بخشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر پایه نهم شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که تعداد ۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته، هر روز صبح پیش از شروع کلاس ها، ۱۵ دقیقه ورزش صبحگاهی منظم انجام دادند و گروه کنترل برنامه عادی خود را ادامه دادند. ابزار پژوهش شامل آزمون تمرکز تولز-پیرون (۱۹۸۶)، پرسشنامه تمرکز ذهنی براون (۲۰۰۵) و معدل تحصیلی نیمسال بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمرات تمرکز گروه آزمایش در پس آزمون (۴/۳۸ از ۵) به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل (۳/۵۲) بود (p<۰/۰۰۱). همچنین عملکرد تحصیلی گروه آزمایش در پس آزمون (۱۷/۸۵) به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل (۱۶/۱۲) بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که ورزش صبحگاهی توانسته است ۳۵ درصد از واریانس تمرکز و ۲۸ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین کند. علاوه بر این، ورزش صبحگاهی موجب کاهش خستگی ذهنی، افزایش هوشیاری و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه شد. یافته ها حاکی از آن است که ورزش صبحگاهی به عنوان یک مداخله کم هزینه و در دسترس، می تواند به طور معناداری تمرکز و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود مدارس برنامه ورزش صبحگاهی منظم را در برنامه روزانه خود بگنجانند و معلمان با اثرات مثبت آن بر یادگیری آشنا شوند. این پژوهش بر ضرورت توجه به ابعاد جسمانی و روانی یادگیری و نقش فعالیت بدنی در ارتقای سلامت و موفقیت تحصیلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ورزش صبحگاهی ، تمرکز ، عملکرد تحصیلی ، فعالیت بدنی