چگونه توانستم علاقه دانش آموزان به درس دینی و قرآن را افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی با عنوان «چگونه توانستم علاقه دانش آموزان به درس دینی و قرآن را افزایش دهم؟» با هدف شناسایی عوامل موثر بر کاهش علاقه و مشارکت دانش آموزان و ارائه راهکارهایی برای ایجاد نگرش مثبت و افزایش انگیزه آنان نسبت به درس دین و زندگی و قرآن انجام شد. مسئله مورد مطالعه از آنجا شکل گرفت که در جریان تدریس، کم توجهی، کاهش مشارکت، بی انگیزگی و علاقه اندک برخی دانش آموزان نسبت به مباحث دینی مشاهده شد. این پژوهش در هنرستان شبانه روزی خدیجه کبری شهرستان الیگودرز و با مشارکت دانش آموزان کلاس مورد مطالعه انجام گرفت. در مرحله نخست، برای بررسی دقیق وضعیت موجود، اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم رفتار و میزان مشارکت دانش آموزان، گفت وگو با آنان، پرسش از همکاران و بررسی فعالیت ها و عملکرد کلاسی گردآوری و در قالب «شواهد یک» ثبت و تحلیل شد. پس از بررسی شواهد یک، عوامل موثر بر کاهش علاقه دانش آموزان شناسایی و با مطالعه منابع مرتبط و استفاده از تجربیات همکاران، راهکارهایی مانند ایجاد تنوع در شیوه تدریس، استفاده از داستان ها و نمونه های کاربردی، بهره گیری از فعالیت های گروهی و مشارکتی، استفاده از رسانه و فناوری آموزشی، ایجاد فضای صمیمی در کلاس و ارتباط دادن مفاهیم دینی با زندگی روزمره دانش آموزان طراحی و اجرا شد. پس از اجرای راهکارها، اطلاعات جدید از طریق مشاهده، گفت وگو، بررسی میزان مشارکت و فعالیت دانش آموزان و مقایسه عملکرد آنان گردآوری و در قالب «شواهد دو» مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از روش های فعال و جذاب تدریس موجب افزایش مشارکت، توجه، انگیزه و علاقه دانش آموزان به درس دین و زندگی و قرآن شد و آنان ارتباط بیشتری میان مفاهیم دینی و زندگی روزمره خود برقرار کردند. در نتیجه، می توان گفت تنوع بخشی به روش های تدریس، توجه به نیازها و علایق دانش آموزان و ایجاد محیطی پویا و مشارکتی می تواند در افزایش علاقه آنان به درس دینی و قرآن و بهبود فرایند یاددهی یادگیری موثر باشد.

کلیدواژه ها:

علاقه مندی دانش آموزان ، دین و زندگی ، قرآن ، انگیزه یادگیری ، روش تدریس فعال