تاثیر کاربست روش های دست ورزی در آموزش ریاضی بر شکوفایی خلاقیت دانش آموزان

هدف این پژوهش، واکاوی رابطه میان استفاده از ابزارهای دست ورزی در تدریس ریاضی و میزان بروز خلاقیت در دانش آموزان است. در نظام های آموزشی سنتی، ریاضیات اغلب به عنوان یک دانش انتزاعی و قاعده مند تدریس می شود که فرصت خلاقیت را محدود می کند. در این پژوهش کیفی، با استفاده از روش تحلیل مضمون، تجربیات معلمان و خروجی های دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که دست ورزی با ملموس سازی مفاهیم انتزاعی، «هراس از ریاضی» را کاهش داده و با ایجاد فضای اکتشافی، زمینه ساز تفکر واگرا و تولید راه حل های نوآورانه در حل مسائل می شود. نتایج پیشنهاد می کند که جایگزینی آموزش صرفا نمادین با آموزش مبتنی بر دست ورزی، عامل کلیدی در گذار از تفکر همگرا به تفکر خلاق است.

کلیدواژه ها:

دست ورزی ، آموزش ریاضی ، خلاقیت ، تفکر واگرا ، یادگیری اکتشافی.