نقش مدیریت آموزشی مشارکتی در افزایش انگیزش شغلی و اشتیاق تدریس آموزگاران مقطع ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مدیریت آموزشی مشارکتی در ارتقای انگیزش شغلی و اشتیاق تدریس آموزگاران مقطع ابتدایی بود تا الگویی برای بهبود عملکرد سازمانی مدارس ارائه گردد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی از نوع همبستگی است که در آن جامعه آماری شامل تمامی آموزگاران ابتدایی مشغول به خدمت در سال تحصیلی جاری بود. فرایند پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و از طریق توزیع پرسشنامه های استاندارد مدیریت مشارکتی، انگیزش شغلی هرزبرگ و اشتیاق تدریس به مرحله اجرا درآمد. مدل تحلیل مطالب در این مطالعه بر پایه الگوسازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر قرار داشت که با بهره گیری از نرم افزار آمار استنباطی، روابط میان متغیرهای مکنون و آشکار مورد واکاوی قرار گرفت. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که سبک مدیریت مشارکتی با تقویت احساس مالکیت سازمانی و تفویض اختیار، تاثیر مستقیم و معناداری بر افزایش انگیزش درونی معلمان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که اشتیاق به تدریس تحت تاثیر جو حمایتی ناشی از مشارکت در تصمیم گیری های آموزشی، به طور قابل توجهی بهبود یافته و منجر به کاهش فرسودگی شغلی در بین آموزگاران می گردد. در نهایت، نتایج این تحقیق بر ضرورت جایگزینی مدیریت سلسله مراتبی با الگوهای مشارکتی جهت پویایی هرچه بیشتر محیط های آموزشی و ارتقای سطح کیفی آموزش در مدارس ابتدایی تاکید ورزید.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی مشارکتی ، انگیزش شغلی ، اشتیاق تدریس ، آموزگاران ابتدایی ، بهبود عملکرد سازمانی.