تاثیر آموزش سناریو محور حوادث برق بر ارتقای تصمیم گیری ایمن و خود نظارتی هنرجویان هنرستان

آموزش های فنی و حرفه ای به سبب پیوند ناگسستنی با فعالیت های کارگاهی و صنعتی، همواره در کانون توجه متخصصان حوزه ایمنی و بهداشت شغلی قرار داشته اند. در شاخه الکتروتکنیک و رشته های وابسته به صنعت برق، شدت و تواتر مخاطرات به گونه ای است که بروز کوچک ترین خطای انسانی می تواند به پیامدهای غیر قابل جبران، سوختگی های عمیق الکتریکی، از کارافتادگی و حتی تلفات جانی منجر گردد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی بنیادین و همه جانبه تاثیر آموزش سناریو محور حوادث برق بر ارتقای سطح تصمیم گیری ایمن و مکانیزم های خود نظارتی هنرجویان هنرستان تدوین شده است. روش تحقیق به کار گرفته شده در این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و متکی بر تحلیل اسنادی نظام مند است که در چارچوب نظریه های یادگیری موقعیتی، شناخت گرایی، ساختن گرایی و مدل های ارزیابی بار شناختی سامان یافته است. یافته های مستخرج از واکاوی متون و الگوهای یادگیری تجربی نشان می دهد که آموزش های سنتی متکی بر انتقال یک سویه آیین نامه ها، فاقد ظرفیت لازم برای درونی سازی ضوابط ایمنی هستند؛ در حالی که آموزش سناریو محور از طریق بازآفرینی روایی و شبیه سازی چالش های پیش روی کارگران و تکنسین های برق در حوادث واقعی، حس غوطه وری شناختی را تقویت می کند. قرارگیری هنرجو در معرض موقعیت های مجهول و بحرانی، فرایند پردازش اطلاعات، تحلیل سریع ریسک، ارزیابی پیامدهای تصمیم و هدایت عاملیت فردی را به صورت چشمگیری تسهیل می نماید. همچنین، این رویکرد انگیزش درونی فراگیران را برای اعمال خود نظارتی فعال، خود بازبینی پیوسته و پایبندی خودانگیخته به تجهیزات حفاظت فردی پایدار می سازد. بر این اساس، چارچوب عملیاتی جامعی مرکب از مراحل تدوین سناریو، مواجهه شناختی، بارش فکری تعاملی و واکاوی انتقادی پسا رویداد تبیین شده و به عنوان الگویی جایگزین جهت بازنگری در سرفصل های آموزشی کارگاه های هنرستان پیشنهاد گردیده است.

کلیدواژه ها:

آموزش سناریو محور ، حوادث برق ، تصمیم گیری ایمن ، خود نظارتی ، هنرجویان هنرستان ، مهارت های شناختی ، خطای انسانی ، فرهنگ ایمنی کارگاهی