چگونه توانستم با استقرار الگوی تلفیقی روش های نوین آموزشی (کلاس معکوس، بازی وارسازی، یادگیری مبتنی بر پروژه و سنجش سازنده افت تحصیلی و بی انگیزگی دانش آموزان را به پیشرفت تحصیلی پایدار و مشارکت فعال تبدیل نمایم؟

افت انگیزه، بی علاقگی به فرایند یادگیری سنتی و کاهش میانگین نمرات کلاسی از چالش های بنیادین نظام آموزشی معاصر به شمار می آید. پژوهش حاضر با هدف ریشه یابی و حل مسئله انفعال و افت تحصیلی دانش آموزان در یک کلاس درس به روش اقدام پژوهی گام به گام (طرح حل مسئله در عمل اجرا گردید. در مرحله نخست، با استفاده از ماتریس چندگانه گردآوری داده ها (مشاهده رفتاری، پرسشنامه انگیزش هرمنس، مصاحبه های عمیق فردی و تحلیل کارنامه های مستمر، مشخص شد که بیش از ۷۰ درصد دانش آموزان نسبت به تدریس یک طرفه و حافظه محور احساس ملال و فرسودگی داشتند. طرح مداخله در قالب یک برنامه ۱۲ هفته ای شامل چهار محور اساسی تدوین و عملیاتی شد:۱. پیاده سازی مدل کلاس معکوس (Flipped Classroom با بهره گیری از ویدیوهای کوتاه مفهومی (Micro-learning؛۲. اجرای ساختارمند مکانیک های بازی وارسازی (Gamification و ارزشیابی رقابتی-تیمی آنی؛۳. یادگیری مبتنی بر حل مسائل واقعی و پروژه محور (Project-Based Learning؛۴. اصلاح ریشه ای نظام سنجش با محوریت خودارزیابی، همسال سنجی و پوشه کار تعاملی (E-Portfolioیافته های حاصل از شواهد ۲ پس از پایان مداخله نشان داد که میانگ مشارکت کلاسی به **۸۸ درصد** افزایش پیدا کرده و سطح غیبت و دیرکرد کلاسی به مشارکت کلاسی به **۸۸ درصد** افزایش پیدا کرده و سطح غیبت و دیرکرد کلاسی به صفر نزدیک شده است. نتایج اثبات نمود که پیوند پداگوژی مدرن با نیازهای روانی-شناختی نسل نوپا، تحول آموزشی پایداری را رقم می زند.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، پیشرفت تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، کلاس معکوس ، گیمیفیکیشن ، یادگیری مشارکتی ، ارزشیابی تکوینی.