تحول دیجیتال در آموزش؛ ارتقای کیفیت یادگیری و تغییر نقش معلم

فناوری های نوین آموزشی در دهه های اخیر به یکی از مهم ترین عوامل تحول در نظام های آموزشی تبدیل شده اند. گسترش اینترنت، هوش مصنوعی، واقعیت مجازی و افزوده، سامانه های مدیریت یادگیری، محتوای چندرسانه ای و ابزارهای ارتباطی، شیوه های سنتی تدریس و یادگیری را دگرگون کرده است. فناوری دیگر تنها وسیله ای برای انتقال اطلاعات نیست، بلکه بستری برای یادگیری تعاملی، شخصی سازی شده، مشارکتی و مادام العمر فراهم می کند. در این میان، نقش معلم نیز از انتقال دهنده صرف مطالب به طراح موقعیت های یادگیری، تسهیل گر، راهنما، ارزیاب و الگوی استفاده اخلاقی از فناوری تغییر یافته است.پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی، آثار فناوری های نوین را بر فرایند یاددهی یادگیری و نقش معلم بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری می تواند موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود دسترسی به منابع، تقویت یادگیری مشارکتی، توجه به تفاوت های فردی، افزایش سرعت بازخورد و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم شود. با این حال، چالش هایی مانند شکاف دیجیتال، کمبود زیرساخت، ضعف سواد رسانه ای، وابستگی افراطی به ابزارها، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و کاهش تعامل انسانی نیز وجود دارد. بنابراین، موفقیت فناوری در آموزش به میزان حضور ابزارها وابسته نیست، بلکه به کیفیت طراحی آموزشی، توانمندی معلمان، سیاست گذاری مناسب و استفاده متعادل و اخلاقی از فناوری بستگی دارد

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، هوش مصنوعی ، نقش معلم ، کلاس درس ، یادگیری تعاملی ، تحول آموزشی