اثرات متقابل عوامل خانوادگی و مدرسه ای در بروز اختلالات رفتاری در دانش آموزان

بروز اختلالات رفتاری در دوران دانش آموزی تحت تاثیر شبکه پیچیده ای از متغیرها است که در این میان، تعامل میان محیط خانه و مدرسه نقش تعیین کننده ای دارد. هدف این پژوهش، تبیین اثرات متقابل عوامل خانوادگی و مدرسه ای در شکل گیری الگوهای رفتاری نامناسب در دانش آموزان است. در این راستا، روش پژوهش به صورت کتابخانه ای بوده و با بررسی متون نظری و یافته های پژوهشی، تحلیل شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که سبک های فرزندپروری ناسازگار، مانند سهل انگاری یا سخت گیری بیش از حد، بستر پذیرش رفتارهای پرخاشگرانه را فراهم می کند. هنگامی که این فضای متلاطم خانوادگی با محیط های مدرسه ای سرکوب گر یا ناکارآمد ترکیب شود، احتمال بروز اختلالات رفتاری به طور چشم گیر افزایش می یابد. از سوی دیگر، حمایت های عاطفی در مدرسه می تواند اثرات منفی عوامل خانوادگی را تعدیل کند و به عنوان یک عامل حفاظتی عمل نماید.نتایج حاکی از آن است که تضاد در نظام های ارزشی خانه و مدرسه باعث سردرگمی هویتی در دانش آموز شده و منجر به بروز رفتارهای مقابله ای یا انزوای اجتماعی می گردد . در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که برای کاهش اختلالات رفتاری، اتخاذ رویکردی جامع که هماهنگی میان والدین و کادر آموزشی را هدف قرار دهد، ضروری است تا از ایجاد شکاف های تربیتی که منجر به آسیب های روانی می گردد، جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

عوامل خانوادگی ، محیط مدرسه ای ، اختلالات رفتاری ، تعاملات تربیتی ، دانش آموزان