مقایسه عملکرد رشد،ضریب تبدیل غذایی و ترکیب لاشه در ماهی قزل آلا و ماهی خاویاری پرورشی با جیره های حاوی منابع پروتئین گیاهی

افزایش هزینه و محدودیت دسترسی به پودر ماهی به عنوان اصلی ترین منبع پروتئینی در جیره آبزیان پرورشی، ضرورت جایگزینی آن با منابع پروتئین گیاهی را بیش ازپیش مطرح کرده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه عملکرد رشد، ضریب تبدیل غذایی و ترکیب لاشه در دو گونه ماهی قزل آلای رنگین کمان و ماهیان خاویاری پرورشی (به ویژه تاسماهی سیبری و فیلماهی) تغذیه شده با جیره های حاوی سطوح مختلف منابع پروتئین گیاهی طراحی و اجرا شد. منابع پروتئین گیاهی مورد استفاده شامل کنجاله سویا، کنجاله پنبه دانه، کنجاله آفتابگردان، کنجاله کانولا، کنسانتره پروتئین ذرت و مخلوط پروتئین های گیاهی و جانوری بودند. نتایج نشان داد که در ماهی قزل آلا، جایگزینی جزئی پودر ماهی تا سطح ۴۰ درصد با کنجاله پنبه دانه و سویا بدون تاثیر منفی معنادار بر وزن نهایی، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی امکان پذیر است، در حالی که کنجاله آفتابگردان در سطوح بالاتر عملکرد رشد را به طور معنادار کاهش داد. در ماهیان خاویاری، امکان جایگزینی تا ۶۰ درصد مخلوط پروتئین های گیاهی و جانوری بدون تاثیر منفی بر شاخص های رشد، ترکیب لاشه و شاخص های فیزیولوژیک گزارش شد. ترکیب لاشه در هر دو گونه تحت تاثیر سطوح بالای جایگزینی قرار گرفت، به طوری که درصد پروتئین لاشه در سطوح جایگزینی بالاتر از حد بهینه کاهش و درصد چربی افزایش یافت. به طورکلی، ماهیان خاویاری در مقایسه با قزل آلا تحمل بالاتری نسبت به منابع پروتئین گیاهی نشان دادند که می تواند ناشی از تفاوت های فیزیولوژیک در دستگاه گوارش، نیازمندی های اسیدآمینه ای و سرعت رشد متفاوت باشد. نتایج این پژوهش چارچوبی عملی برای تدوین جیره های اقتصادی مبتنی بر منابع پروتئین گیاهی در پرورش هر دو گونه ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

پروتئین گیاهی ، قزل آلای رنگین کمان ، ماهیان خاویاری ، عملکرد رشد ، ترکیب لاشه