نقش هوش هیجانی معلم در ایجاد فضای مثبت کلاس

هوش هیجانی معلم به عنوان توانایی درک، مدیریت و بهره گیری موثر از هیجانات، نقشی بنیادین در شکل دهی به فضای کلاس درس ایفا می کند. این مفهوم فراتر از مهارت های تدریس صرف، بر کیفیت تعاملات عاطفی میان معلم و دانش آموزان تاثیر می گذارد و بستری برای یادگیری عمیق و پایدار فراهم می آورد. پژوهش های مروری نشان می دهد که معلمان با هوش هیجانی بالا، قادر به شناسایی و تنظیم هیجانات خود و دیگران بوده و تنش های کلاسی را به حداقل می رسانند. چنین معلمانی با ایجاد جو امن و حمایت گر، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده و حس تعلق به مدرسه را تقویت می کنند. فضای مثبت کلاس، که حاصل این تعاملات است، با کاهش رفتارهای مخرب و افزایش انگیزه درونی یادگیرندگان همراه می شود. از سوی دیگر، فقدان هوش هیجانی در معلم، به بروز تنش های مکرر، دلسردی دانش آموزان و افت عملکرد تحصیلی منجر می گردد. این مقاله با رویکردی مروری و کتابخانه ای، به بررسی ابعاد گوناگون این نقش پرداخته و بر ضرورت توجه به توانمندسازی عاطفی معلمان تاکید می ورزد. یافته ها حاکی از آن است که هوش هیجانی نه یک ویژگی ذاتی، بلکه مهارتی اکتسابی و قابل پرورش است که از طریق آموزش و بازخورد مداوم بهبود می یابد. در نهایت، ارتقای هوش هیجانی معلم به عنوان یک راهبرد کلیدی در نظام های آموزشی، برای دستیابی به کلاس های شاد، پویا و اثربخش پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، فضای مثبت کلاس ، دانش آموزان