شخصی سازی یادگیری با استفاده ازهوش مصنوعی در محیط های آموزشی

شخصی سازی یادگیری یکی از رویکردهای مهم در تحول نظام های آموزشی است که بر تفاوت های فردی یادگیرندگان، نیازهای آموزشی، سرعت یادگیری، علایق و سطح توانایی آنان تاکید دارد. در الگوهای سنتی، معمولا یک محتوای آموزشی، یک روش تدریس و یک شیوه ارزشیابی برای گروه بزرگی از دانش آموزان به کار گرفته می شود؛ در حالی که تفاوت های فردی می تواند موجب شود یک روش واحد برای همه یادگیرندگان اثربخشی یکسانی نداشته باشد. هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده های آموزشی، شناسایی الگوهای یادگیری، ارائه بازخورد فوری، پیشنهاد محتوای متناسب و تنظیم مسیر یادگیری، ظرفیت قابل توجهی برای تحقق آموزش شخصی سازی شده فراهم کرده است. هدف مقاله حاضر بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری در محیط های آموزشی و شناسایی فرصت ها و چالش های استفاده از آن است. این پژوهش با رویکرد مروری و روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده و اطلاعات مورد نیاز از منابع فارسی مرتبط با روان شناسی یادگیری، طراحی آموزشی، فناوری آموزشی و کاربرد هوش مصنوعی در آموزش گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند از طریق تحلیل عملکرد یادگیرندگان، تشخیص نقاط قوت و ضعف، ارائه بازخورد متناسب، تنظیم سطح دشواری فعالیت ها و حمایت از یادگیری خودتنظیم، زمینه شکل گیری تجربه یادگیری متناسب با ویژگی های هر دانش آموز را فراهم کند. با این حال، تحقق این ظرفیت به عواملی مانند توانمندی معلمان، زیرساخت های فناورانه، کیفیت داده ها، رعایت حریم خصوصی، توجه به عدالت آموزشی و حفظ نقش انسانی معلم وابسته است. بنابراین، شخصی سازی مبتنی بر هوش مصنوعی زمانی می تواند به بهبود فرایند یادگیری کمک کند که در چارچوب یک طراحی آموزشی هدفمند و تحت هدایت معلم به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، محیط آموزشی ، فناوری آموزشی ، یادگیری خودتنظیم ، طراحی آموزشی ، دانش آموزان