نقش آموزش تعاملی واقعیت افزوده در درک مفاهیم انتزاعی وپیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش تعاملی مبتنی بر واقعیت افزوده در تسهیل درک مفاهیم انتزاعی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نظر ماهیت کاربردی و از منظر روش شناسی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود که جامعه آماری آن را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل می دادند. در روند پژوهش، نمونه ای ۶۰ نفره انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند؛ گروه آزمایش تحت آموزش با ابزارهای واقعیت افزوده و گروه کنترل با شیوه های سنتی آموزش دیدند. مدل تحلیل مطالب با بهره گیری از آزمون های آمار استنباطی به ویژه تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای سنجش تفاوت معنادار نمرات اعمال شد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های پیشرفت تحصیلی و پرسشنامه درک مفاهیم بود که روایی و پایایی آن ها به دقت احراز گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در درک مفاهیم و پیشرفت تحصیلی به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است ($P < ۰.۰۵$). یافته ها حاکی از آن است که فناوری واقعیت افزوده با عینی سازی ساختارهای انتزاعی، موجب کاهش بار شناختی و افزایش پایداری یادگیری می شود. در نهایت، این پژوهش اثبات کرد که تلفیق فناوری های نوین با راهبردهای تعاملی، نقشی کلیدی در بهبود نتایج آموزشی و درک عمیق دانش آموزان ایفا می کند. بنابراین، پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزشی استفاده از این بستر را در اولویت تحول ساختارهای درسی قرار دهند تا با بهره گیری از محیط های غوطه ور، انگیزه و مهارت های شناختی دانش آموزان به شکل مطلوب تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش تعاملی ، مفاهیم انتزاعی ، پیشرفت تحصیلی ، فناوری آموزشی