نقش فن آوری های آموزشی در فرایند تدریس و یادگیری و ارزشیابی فراگیران

فناوری های آموزشی در دهه های اخیر به یکی از مولفه های اثرگذار بر تحول فرایندهای تدریس، یادگیری و ارزشیابی فراگیران تبدیل شده اند. گسترش رایانه، اینترنت، محیط های یادگیری الکترونیکی، چندرسانه ای های آموزشی، سامانه های مدیریت یادگیری و ابزارهای تعاملی، زمینه تغییر در شیوه انتقال محتوا و نحوه تعامل میان معلم و فراگیر را فراهم کرده است. فناوری آموزشی صرفا به معنای استفاده از تجهیزات دیجیتال نیست، بلکه مجموعه ای از دانش، روش ها، رسانه ها، منابع و فرایندهای نظام مند برای طراحی، اجرا و ارزیابی آموزش را دربرمی گیرد. استفاده هدفمند از فناوری می تواند به تنوع بخشی به روش های تدریس، افزایش مشارکت فراگیران، فراهم کردن فرصت های یادگیری فردی، دسترسی سریع تر به منابع، تقویت یادگیری فعال و بهبود فرایند ارزشیابی کمک کند. همچنین ابزارهای فناورانه امکان ارائه بازخورد سریع تر، ثبت مستمر عملکرد و استفاده از شیوه های متنوع سنجش را فراهم می سازند. با این حال، اثربخشی فناوری آموزشی به میزان برخورداری معلمان از شایستگی های لازم، تناسب فناوری با اهداف آموزشی، کیفیت محتوای ارائه شده و فراهم بودن زیرساخت های مناسب وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های آموزشی در فرایند تدریس، یادگیری و ارزشیابی فراگیران و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل منابع علمی فارسی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری زمانی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش منجر شود که به عنوان بخشی از طراحی آموزشی و در هماهنگی با نیازهای فراگیران و اهداف یادگیری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تدریس ، یادگیری ، ارزشیابی ، فراگیران ، آموزش الکترونیکی ، رسانه های آموزشی ، یادگیری دیجیتال