نقش آموزش هیجان محور در بهبود تعاملات اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

آموزش هیجان محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین در نظام های آموزشی، با تمرکز بر شناسایی، درک، تنظیم و مدیریت هیجان ها، نقش مهمی در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. با توجه به اینکه سال های نخست تحصیل، دوره ای حساس در شکل گیری شخصیت، مهارت های ارتباطی و نگرش های یادگیری است، به کارگیری راهبردهای آموزش هیجان محور می تواند زمینه را برای ایجاد تعاملات اجتماعی سالم، کاهش تعارض های بین فردی، افزایش همدلی، تقویت خودکنترلی و بهبود فضای روان شناختی کلاس درس فراهم سازد. پژوهش مروری حاضر با هدف بررسی نقش آموزش هیجان محور در بهبود تعاملات اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ، یافته های مطالعات داخلی و خارجی را به صورت تحلیلی و تلفیقی مورد واکاوی قرار داده است. بررسی منابع نشان می دهد که آموزش مهارت های هیجانی از طریق افزایش خودآگاهی، خودتنظیمی، مسئولیت پذیری، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری آگاهانه، علاوه بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ناسازگار، موجب تقویت مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود تمرکز، رشد یادگیری عمیق و ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. همچنین، کلاس های مبتنی بر آموزش هیجان محور با ایجاد احساس امنیت روانی، اعتماد متقابل و روابط مثبت میان معلم و دانش آموز، محیطی حمایتی برای یادگیری فراهم می کنند که پیامد آن افزایش تعاملات اجتماعی سازنده و ارتقای سلامت روان دانش آموزان است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که ادغام مولفه های آموزش هیجان محور در برنامه های درسی، شیوه های تدریس و فعالیت های آموزشی مدارس می تواند به عنوان راهبردی اثربخش برای توسعه شایستگی های اجتماعی–هیجانی، ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود پیشرفت تحصیلی مورد توجه سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش هیجان محور ، تعاملات اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری اجتماعی–هیجانی