بررسی تاثیر فرهنگ مثبت مدرسه بر تقویت تعلق خاطرورفتارهای جامعه یاردر دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه و موشکافانه تاثیر فرهنگ مثبت مدرسه بر تقویت احساس تعلق خاطر و رفتارهای جامعه یار در میان دانش آموزان به مرحله اجرا درآمده است. محیط آموزشگاهی صرفا فضایی کالبدی و فیزیکی جهت انتقال دانش نظری و مهارت های شناختی به شمار نمی رود، بلکه سامانه ای اجتماعی، روان شناختی و بوم شناختی است که ساختار هویتی، الگوهای تعاملی و جهت گیری های اخلاقی نسل نوخاسته را شکل می دهد. شیوه و روند انجام این پژوهش بر پایه متدولوژی توصیفی-تحلیلی و از نوع مرور نظام مند منابع و شواهد علمی سازمان یافته است؛ در این روند، با جست وجوی دقیق پایگاه های اطلاعات علمی معتبر و بازخوانی اسناد، مبانی نظری و شواهد تجربی مرتبط با جو عاطفی، بوم شناسی تربیتی، حس پیوند با کانون مدرسه و کردارهای حامی جامعه، داده های مورد نیاز جمع آوری و با رویکرد سنتز مفهومی تجزیه وتحلیل شده اند. مسیر پژوهش با شناسایی مولفه های ساختاری فرهنگ سالم مدرسه آغاز شد، پیوند آن با نیازهای بنیادین روان شناختی مورد سنجش قرار گرفت و در نهایت کانال های بازتاب این همبستگی در قالب رفتارهای مدنی، ایثار، نوع دوستی و همکاری درون گروهی تبیین گردید. دستاوردهای مستخرج از ارزیابی های مفهومی و تجربی آشکار ساخت که استقرار یک فرهنگ مدرسه ای مبتنی بر احترام دوسویه، انصاف آموزشی، پیوندهای عاطفی عمیق میان معلمان و فراگیران و مشارکت جمعی در فرآیندهای تصمیم گیری، نقشی بنیادین در تامین حس امنیت روانی ایفا کرده و ادراک انسجام و پیوستگی به مدرسه را در نوجوانان به شدت ارتقا می بخشد. تقویت تعلق خاطر مدرسه ای نیز به نوبه خود، کارکردی واسطه ای داشته و از طریق درونی سازی الگوهای نوع دوستانه و ارزش های همبستگی، رفتارهای جامعه یار نظیر یاری گری، همدلی، میانجی گری در منازعات و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و ضد اجتماعی را به شکلی معنادار پایدار می سازد. ازاین رو، بهسازی بستر فرهنگی و فضای ارتباطی مدارس، کارآمدترین راهبرد راهبردی جهت تثبیت رفتارهای حامی جامعه و صیانت از سرمایه اجتماعی تلقی می گردد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ مدرسه ، تعلق خاطر مدرسه ای ، رفتارهای جامعه یار