توسعه کسب و کارهای خیاطی:نقشه راه برندینگ شخصی برای مدرسان خیاطی در ایران

هدف این پژوهش، تدوین نقشه راه جامع برندینگ شخصی برای مدرسان خیاطی در ایران به منظور توسعه کسب وکارهای آموزشی و ورود به بازارهای نوین است. این مطالعه با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) و با استفاده از روش تحلیل مضمون و پیمایش میدانی به انجام رسیده است. جامعه آماری پژوهش شامل مدرسان باسابقه خیاطی، کارشناسان بازاریابی و هنرآموزان بوده که نمونه گیری به شیوه هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انجام پذیرفت. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه تخصصی بوده و برای اعتبارسنجی از روایی صوری و ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است. تحلیل مطالب از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی در بستر نرم افزار MAXQDA صورت گرفت و مدل مفهومی بر پایه تحلیل عاملی اکتشافی و ساختاری تدوین گردید. نتایج نشان داد که برندینگ شخصی مدرسان خیاطی بر چهار رکن اصلی هویت سازی فردی، تولید محتوای تخصصی، مدیریت شبکه های اجتماعی و شبکه سازی متمرکز است. تمایز بصری، ارائه شیوه های تدریس نوین، بازاریابی محتوامحور و خلق داستان شخصی (Storytelling) نقشی تعیین کننده در جذب مخاطب ایفا می کنند. همچنین مشخص شد که سرمایه گذاری بر برندینگ شخصی موجب افزایش اعتماد هنرآموزان، گسترش دوره های آنلاین و تبدیل هنر خیاطی به کسب وکاری مقیاس پذیر و پایدار می شود. در نهایت، مدل ارائه شده مسیر راهبردی و مرحله به مرحله ای را برای تبدیل مهارت فنی مدرسان به یک نام تجاری معتبر و ارزش آفرین در زیست بوم آموزش مد و لباس ایران پیش روی فعالان این عرصه قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

برندینگ شخصی ، توسعه کسب وکار خیاطی ، مدرسان خیاطی ، آموزش مد و لباس ، بازاریابی محتوا ، تمایز فردی