بررسی ایجاد حس تعلق وتعامل اجتماعی مثبت در میان دانش آموزان در محیط کلاس های مجازی مدارس

هدف این پژوهش، واکاوی راهکارهای ایجاد حس تعلق و تقویت تعامل اجتماعی مثبت میان دانش آموزان در کلاس های مجازی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به شیوه توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای انجام پذیرفت و مطالب آن با استفاده از مدل تحلیل مضمون در سه مرحله شناسایی، طبقه بندی و تفسیر مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که کیفیت تعامل معلم با شاگردان، عنصر کانونی در افزایش احساس امنیت و پذیرش در محیط مجازی است؛ به گونه ای که فعالیت های گروهی، پروژه های مشترک و روش های تدریس تعاملی، شکاف انزوا را پر کرده و روابط اجتماعی را تقویت می کنند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ارائه بازخوردهای به موقع، احترام به تفاوت های فردی، و فراهم سازی بستری برای گفت وگوی آزاد، فضای روانی مثبتی ایجاد کرده و انگیزه حضور فعال دانش آموزان را ارتقا می دهد. همچنین مشخص شد که در کنار مهارت های تدریس، رفع چالش های زیرساختی و حمایت عاطفی معلم، متغیرهای تعیین کننده در شکل گیری و تداوم حس تعلق هستند. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که کلاس مجازی در صورت برخورداری از مدیریت هوشمندانه، برنامه ریزی هدفمند و تعاملات سازنده، ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک محیط آموزشی پویا و جامعه محور دارد.

کلیدواژه ها:

حس تعلق ، تعامل اجتماعی ، دانش آموزان ، کلاس مجازی ، آموزش مجازی ، ارتباط معلم و دانش آموز