بررسی نقش شادی درمدرسه برافزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان و کاهش فرسودگی تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شادی و نشاط در مدرسه بر افزایش اعتمادبه نفس و کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. تحولات رویکردهای تربیتی و ضرورت توجه به ابعاد غیرشناختی آموزش، اهمیت بازتعریف محیط مدرسه را از قالبی محض برای انتقال دانش به زیست بومی نشاط آور و پرورش دهنده آشکار ساخته است. شیوه و روند پژوهش حاضر بر اساس رویکرد کیفی و از نوع توصیفی-تحلیلی با بهره گیری از مرور سامان مند اسناد، قوانین بالادستی، نظریه های روان شناختی رشد و یافته های پژوهشی معتبر صورت گرفته است. در این راستا، ابعاد گوناگون شادی تحصیلی، مکانیسم های روانی-عاطفی شکل گیری اعتمادبه نفس، مولفه های فرسودگی تحصیلی شامل خستگی روانی، بی علاقگی و ناکارآمدی تحصیلی، و نیز الگوهای تعاملی معلمان و فضای فیزیکی آموزشگاه مورد واکاوی دقیق و بنیادین قرار گرفتند. یافته های حاصل از بررسی ها و تحلیل های پژوهش نشان می دهد که تزریق عنصر نشاط به برنامه های درسی و فضای آموزشگاه، با آزادسازی هیجانات مثبت و ارتقای احساس تعلق خاطر به مدرسه، منبع پایدار و حیاتی برای تقویت باورهای خودکارآمدی و اعتمادبه نفس فراگیران فراهم می آورد. همچنین، تجربه شادی در زیست بوم آموزشی به عنوان یک پادزهر روانی عمل کرده و با مهار فشارهای امتحانی، استرس های مزمن و احساس ناتوانی، به شکل معناداری منجر به کاهش فرسودگی تحصیلی، جلوگیری از خستگی مفرط روانی، افزایش اشتیاق شناختی و ارتقای سلامت روحی دانش آموزان در راستای تحقق اهداف کلان نظام آموزشی می گردد.

کلیدواژه ها:

شادی در مدرسه ، اعتمادبه نفس ، فرسودگی تحصیلی