بررسی تاثیر اشتغال همزمان برافت تحصیلی وترک تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اشتغال همزمان بر افت تحصیلی و خطر ترک تحصیل دانش آموزان دوره دوم متوسطه به مرحله اجرا درآمد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش گردآوری داده ها، در زمره پژوهش های توصیفی–همبستگی و علی–مقایسه ای قرار دارد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم بود که از میان آن ها نمونه ای مناسب با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد اشتغال دانش آموزی، پرسشنامه افت تحصیلی و سوابق کارنامه ای، و همچنین مقیاس تمایل به ترک تحصیل بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. جهت تحلیل داده ها، از شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آزمون های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل رگرسیون لجستیک بهره گرفته شد. مدل تحلیل مسیر نیز به منظور تبیین نقش واسطه ای متغیرهایی چون خستگی جسمی–روانی و افت انگیزش تحصیلی در ارتباط میان اشتغال و ترک تحصیل به کار رفت. یافته ها نشان داد که میان اشتغال همزمان (به ویژه با ساعات کاری طولانی) و افت میانگین نمرات تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که اشتغال خارج از مدرسه، پیش بینی کننده ای مثبت و معنادار برای افزایش خطر ترک تحصیل دانش آموزان به شمار می رود. تحلیل ساختاری نشان داد خستگی مفرط، کمبود زمان مطالعه و کاهش درگیری عاطفی با مدرسه، سازوکار اصلی افت عملکرد و انصراف از تحصیل هستند. بر این اساس، تدوین برنامه های حمایتی، مشاوره شغلی–تحصیلی و منعطف سازی تکالیف برای دانش آموزان شاغل جهت کاهش آسیب های آموزشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

اشتغال همزمان دانش آموزان ، افت تحصیلی ، ترک تحصیل ، دوره دوم متوسطه ، عملکرد تحصیلی