بازی محور بودن آموزش

آموزش بازی محور یکی از رویکردهای فعال و دانش آموزمحور در فرایند یاددهی یادگیری است که در آن بازی از یک فعالیت صرفا سرگرم کننده فراتر رفته و به ابزاری هدفمند برای انتقال، تمرین و تثبیت مفاهیم آموزشی تبدیل می شود. در این رویکرد، یادگیری از طریق مشارکت مستقیم دانش آموزان، تجربه، تعامل، حل مسئله، رقابت سالم و دریافت بازخورد شکل می گیرد. بازی محور بودن آموزش می تواند فضای کلاس را از حالت یکنواخت و منفعل خارج کرده و زمینه افزایش انگیزه، توجه، مشارکت، خلاقیت و تعامل اجتماعی دانش آموزان را فراهم سازد. همچنین استفاده مناسب از بازی می تواند به معلم کمک کند تا فرایند آموزش و ارزشیابی را با فعالیت های جذاب و متناسب با نیازهای یادگیرندگان همراه سازد. هدف مقاله حاضر بررسی مفهوم آموزش بازی محور، ضرورت استفاده از آن در فرایند آموزشی، ظرفیت های آن برای تقویت یادگیری و الزامات استفاده صحیح از این شیوه در کلاس درس است. یافته های بررسی نشان می دهد که اثربخشی آموزش بازی محور به چگونگی طراحی بازی، تناسب آن با اهداف آموزشی، ویژگی های سنی و شناختی دانش آموزان و نقش هدایتگر معلم وابسته است. بنابراین، بازی زمانی می تواند به عنوان یک روش آموزشی موثر تلقی شود که سرگرمی و یادگیری را در قالب فعالیتی هدفمند و برنامه ریزی شده با یکدیگر پیوند دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش بازی محور ، بازی آموزشی ، یادگیری فعال ، روش تدریس ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموز ، یادگیری مشارکتی