نقش دستیاران هوشمند مجازی در شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان براساس نیازهای فردی وآموزشی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش دستیاران هوشمند مجازی در شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان بر اساس نیازهای فردی و آموزشی آنان است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی است. داده ها با مطالعه نظام مند منابع علمی، مقالات معتبر و گزارش های پژوهشی مرتبط در بازه اخیر گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون، در قالب مقوله های محوری دسته بندی شد. روند پژوهش شامل شناسایی قابلیت های دستیاران هوشمند مجازی، تحلیل سازوکارهای آن ها در تطبیق محتوا با سطح دانش، سبک یادگیری و پیشرفت هر دانش آموز، و بررسی چالش های پیاده سازی این فناوری در مدارس بود. نتایج نشان داد که دستیاران هوشمند مجازی با تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده، پیشنهاد منابع آموزشی متناسب و تنظیم مسیر یادگیری انعطاف پذیر، به افزایش انگیزه، بهبود عملکرد تحصیلی و تقویت یادگیری عمیق و پایدار دانش آموزان کمک می کنند. همچنین این ابزارها با شناسایی نقاط ضعف هر یادگیرنده و ارائه تمرین های هدفمند، در کاهش شکاف های آموزشی و ایجاد فرصت های برابر یادگیری نقش موثری دارند. با این حال، چالش هایی نظیر حریم خصوصی داده ها، نیاز به زیرساخت فناوری اطلاعات و ضرورت توانمندسازی معلمان در بهره گیری از این ابزارها، از موانع اصلی بهره برداری گسترده از آن ها به شمار می روند. یافته ها حاکی از آن است که به کارگیری هدفمند دستیاران هوشمند مجازی در کنار راهنمایی معلمان، می تواند به تحول در فرایند آموزش و تحقق یادگیری شخصی محور منجر شود.

کلیدواژه ها:

دستیاران هوشمند مجازی ، شخصی سازی یادگیری ، نیازهای فردی و آموزشی ، تحلیل محتوا ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی محور