نقش هوش مصنوعی بر بهبود مهارت های اجتماعی و رفتاری دانش آموزان

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوین آموزشی، ظرفیت قابل توجهی برای تغییر شیوه یادگیری، تعامل و رشد مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود مهارت های اجتماعی و رفتاری دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده و با بررسی یافته های مطالعات ایرانی، تلاش می کند ابعاد مختلف تاثیر فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی بر تعامل اجتماعی، همکاری، مسئولیت پذیری، خودتنظیمی، کنترل رفتار، مشارکت، حل مسئله و شکل گیری رفتارهای سازگارانه دانش آموزان را تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، ارائه بازخورد سریع، متناسب سازی فعالیت ها با نیازهای دانش آموزان و افزایش فرصت مشارکت، زمینه تقویت برخی مهارت های اجتماعی و رفتاری را فراهم سازد. پژوهش های انجام شده در ایران نیز اثربخشی فناوری های آموزشی نوین را در ابعاد مختلف یادگیری و رشد دانش آموزان تایید کرده اند. بااین حال، نقش هوش مصنوعی در این زمینه به نحوه طراحی و استفاده از آن وابسته است و جایگزین تعامل انسانی، نقش معلم و فعالیت های گروهی واقعی نمی شود. بنابراین، بهره گیری هوشمندانه، اخلاقی و هدایت شده از هوش مصنوعی می تواند به عنوان مکمل برنامه های تربیتی مدارس، در جهت رشد همه جانبه دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های رفتاری ، دانش آموزان ، آموزش ، یادگیری ، فناوری آموزشی ، تعامل اجتماعی