نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش برای دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 72

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_656

تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405

چکیده مقاله:

تحولات سریع فناوری های هوشمند، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش و یادگیری مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین فناوری های اثرگذار در این زمینه، هوش مصنوعی است که با قابلیت جمع آوری، پردازش و تحلیل داده های آموزشی می تواند زمینه را برای شناخت بهتر تفاوت های فردی دانش آموزان و طراحی تجربه های یادگیری متناسب با نیازهای آنان فراهم کند. شخصی سازی آموزش به معنای انطباق محتوا، سرعت، روش تدریس، نوع فعالیت، سطح دشواری و شیوه ارزشیابی با ویژگی های هر دانش آموز است و از این منظر، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری توانمند برای تحقق آموزش فردمحور مورد استفاده قرار گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش برای دانش آموزان و تحلیل فرصت ها، ظرفیت ها و چالش های ناشی از استفاده از آن در محیط های آموزشی است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای است. برای تدوین مبانی نظری و تحلیل یافته ها، منابع فارسی مرتبط با هوش مصنوعی، فناوری آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، یادگیری هوشمند و تفاوت های فردی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد هوش مصنوعی از طریق تحلیل عملکرد تحصیلی، شناسایی نقاط قوت و ضعف، ارائه محتوای متناسب با سطح یادگیرنده، بازخورد فوری، پیشنهاد مسیر یادگیری، تنظیم سطح دشواری تمرین ها و پشتیبانی از یادگیری خودتنظیم می تواند فرایند آموزش را متناسب تر با ویژگی های فردی دانش آموزان سازد. همچنین، استفاده صحیح از سامانه های هوشمند می تواند موجب افزایش مشارکت، انگیزش، خودکارآمدی، استقلال یادگیری و کیفیت تجربه آموزشی شود. با این حال، چالش هایی همچون حریم خصوصی داده های دانش آموزان، سوگیری الگوریتمی، نابرابری دسترسی به فناوری، وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش احتمالی تعامل انسانی و ضرورت توانمندسازی معلمان، از مهم ترین موانع توسعه این رویکرد به شمار می روند. بر اساس یافته ها، هوش مصنوعی نباید جایگزین معلم تلقی شود، بلکه باید به عنوان ابزار پشتیبان تصمیم گیری آموزشی و تسهیل کننده فرایند یادگیری مورد استفاده قرار گیرد. تحقق آموزش شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی نیازمند برنامه ریزی آموزشی، آموزش معلمان، توجه به اخلاق داده، ایجاد زیرساخت مناسب و تدوین چارچوب های روشن برای استفاده مسئولانه از فناوری است.

نویسندگان

حدیثه پوردشت

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد؛ استان البرز شهر کرج

ابراهیم کرمی

کارشناسی حسابداری دانشگاه آزاد؛ سرپرست خوابگاه شبانه روزی؛ استان کردستان شهر سقز

عطیه کریم پناه

کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی دانشگاه پیام نور؛ آموزگار ابتدایی؛ استان تهران شهر ری

صلاح الدین عبدالهی

کارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور؛ دبیر متوسطه دوم؛ استان آذربایجان غربی شهر میاندوآب