نقش مشارکت والدین در بهبود کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مشارکت والدین در فرایند تعلیم و تربیت یکی از عوامل مهم و اثرگذار بر کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. مدرسه به تنهایی نمی تواند تمامی نیازهای آموزشی، تربیتی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان را پاسخ دهد و تحقق اهداف آموزشی مستلزم همکاری و هماهنگی میان مدرسه، خانواده و دانش آموز است. خانواده نخستین محیطی است که کودک در آن با مفاهیم یادگیری، مسئولیت پذیری، نظم، تلاش، موفقیت و شکست آشنا می شود و نگرش او نسبت به مدرسه و تحصیل تا حد زیادی در همین محیط شکل می گیرد. مشارکت والدین می تواند از طریق ارتباط مستمر با معلمان، پیگیری وضعیت تحصیلی، ایجاد محیط مناسب برای مطالعه، حمایت عاطفی، تقویت انگیزه، تشویق به مطالعه، حضور در جلسات مدرسه، همکاری در برنامه های آموزشی و تربیتی و حمایت از استقلال دانش آموز تحقق یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مشارکت والدین در بهبود کیفیت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل منابع فارسی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت مطلوب والدین می تواند از طریق افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت خودتنظیمی، بهبود نگرش نسبت به مدرسه، افزایش اعتمادبه نفس، کاهش مشکلات رفتاری، تقویت ارتباط خانه و مدرسه و ایجاد محیط یادگیری مناسب، زمینه بهبود عملکرد تحصیلی را فراهم کند. همچنین مشخص شد که مشارکت والدین زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که از حالت کنترل گرانه و تکلیف محور خارج شده و به سمت حمایت، گفت وگو، راهنمایی، اعتماد و همکاری واقعی با مدرسه حرکت کند. در مقابل، فشار بیش از حد، مقایسه دانش آموز با دیگران، دخالت مستقیم در انجام تکالیف و تمرکز افراطی بر نمره می تواند آثار منفی داشته باشد. بنابراین مشارکت والدین باید به عنوان یک فرایند مشارکتی، مستمر و هدفمند در سیاست های آموزشی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، خانواده ، کیفیت آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، مدرسه ، ارتباط خانه و مدرسه ، انگیزش تحصیلی