نقش اموزش فناوری های دیجیتال بر مهارت های اجتماعی و رفتاری فراگیران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 79

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_643

تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405

چکیده مقاله:

گسترش فناوری های دیجیتال در سال های اخیر، تغییرات گسترده ای در فرایندهای آموزشی و تربیتی ایجاد کرده است. فناوری های دیجیتال علاوه بر فراهم کردن دسترسی سریع تر به اطلاعات و منابع آموزشی، می توانند زمینه های جدیدی برای تعامل، همکاری، مشارکت، ارتباط، حل مسئله و یادگیری اجتماعی فراهم کنند. ازاین رو، بررسی نقش آموزش فناوری های دیجیتال در رشد مهارت های اجتماعی و رفتاری فراگیران، یکی از موضوعات مهم در حوزه تعلیم و تربیت معاصر محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش فناوری های دیجیتال بر مهارت های اجتماعی و رفتاری فراگیران انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی فارسی مرتبط با موضوع است. در این پژوهش تلاش شده است ابعاد مختلف تاثیر آموزش فناوری های دیجیتال بر ارتباط موثر، همکاری، همدلی، مسئولیت پذیری، خودکنترلی، خودمدیریتی، مشارکت اجتماعی، حل تعارض و تصمیم گیری مسئولانه بررسی شود. یافته ها نشان می دهد که فناوری دیجیتال، در صورت استفاده هدفمند و همراه با طراحی آموزشی مناسب، می تواند به ایجاد فرصت های بیشتر برای تعامل و مشارکت فراگیران منجر شود. فعالیت های گروهی دیجیتال، پروژه های مشترک، یادگیری تعاملی، حل مسئله، تولید محتوای مشارکتی و گفت وگوهای هدایت شده می توانند زمینه تمرین مهارت های اجتماعی را فراهم کنند (شمس الدین پور، ۱۴۰۰؛ مرادی، ۱۴۰۰). همچنین آموزش فناوری می تواند با تقویت خودمدیریتی، مسئولیت پذیری و تصمیم گیری، بر ابعاد رفتاری فراگیران اثرگذار باشد (ابوالحسنی و دهقانی، ۱۴۰۲؛ فراهانی و همکاران، ۱۴۰۱). بااین حال، استفاده نامناسب، افراطی و فردمحور از فناوری ممکن است به کاهش تعامل چهره به چهره، افزایش انزوای اجتماعی و تضعیف برخی مهارت های ارتباطی منجر شود. بنابراین، اثربخشی فناوری به خود ابزار وابسته نیست، بلکه به چگونگی استفاده آموزشی، میزان تعامل، نقش معلم، کیفیت محتوای دیجیتال و آموزش سواد دیجیتال بستگی دارد. نتیجه پژوهش نشان می دهد که فناوری های دیجیتال زمانی می توانند در رشد اجتماعی و رفتاری فراگیران نقش مثبت داشته باشند که در چارچوب یک برنامه تربیتی هدفمند و با تاکید بر تعامل انسانی، همکاری، مسئولیت پذیری و اخلاق دیجیتال مورد استفاده قرار گیرند.