مقایسه روش تدریس سنتی و تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روش تدریس سنتی و روش تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام آموزشی انجام شده است. روش تحقیق از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی نظامند پژوهش های انجام شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶، به تحلیل و مقایسه این دو رویکرد پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تدریس مبتنی بر هوش مصنوعی مزایای قابل توجهی در زمینه شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، افزایش انگیزه و درگیری تحصیلی، و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. با این حال، روش سنتی در ایجاد تعاملات اجتماعی، توسعه مهارت های عاطفی و ارتباطی، و نظارت مستقیم معلم بر فرآیند یادگیری برتری دارد. پژوهش حاضر نشان می دهد که هر دو رویکرد دارای نقاط قوت و ضعف هستند و بهترین نتایج زمانی حاصل می شود که ترکیبی از این دو روش به کار گرفته شود. نتیجه گیری می شود که هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین کامل معلم شود، اما می تواند به عنوان ابزاری مکمل در کنار روش های سنتی، کیفیت آموزش را به طور چشمگیری ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس سنتی ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، بازخورد فوری ، آموزش ترکیبی ، عملکرد تحصیلی