مربی پرورشی از مجری برنامه ها تا تسهیلگر تربیت؛ بازاندیشی در نقش حرفه ای امور تربیتی

مربی پرورشی به عنوان یکی از عناصر موثر در تحقق اهداف تربیتی مدرسه، در سال های اخیر با تغییرات گسترده اجتماعی، فرهنگی و فناورانه و همچنین دگرگونی نیازهای تربیتی دانش آموزان مواجه شده است. با وجود این تحولات، در بسیاری از مدارس، نقش مربی پرورشی همچنان عمدتا در قالب اجرای برنامه های مناسبتی، فرهنگی و فوق برنامه تعریف می شود؛ رویکردی که می تواند زمینه فاصله گرفتن فعالیت های پرورشی از نیازها و مسائل واقعی دانش آموزان را فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در نقش حرفه ای مربی پرورشی و تبیین گذار از نقش «مجری برنامه ها» به «تسهیلگر تربیت» انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با بررسی و تحلیل منابع و مطالعات مرتبط با نقش مربی پرورشی، تربیت دانش آموز، مشارکت دانش آموزی و شایستگی های حرفه ای انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی مطالعات نشان می دهد که نقش اثربخش مربی پرورشی در مدرسه معاصر مستلزم حرکت از برنامه محوری و فعالیت های مقطعی به نیازمحوری، مشارکت محوری و فرایندمحوری است. بر این اساس، مربی پرورشی می تواند در جایگاه تسهیلگر تربیت، با شناسایی نیازهای تربیتی دانش آموزان، ایجاد موقعیت های تربیتی، تقویت مشارکت و مسئولیت پذیری، توسعه مهارت های اجتماعی و رسانه ای و برقراری ارتباط موثر میان دانش آموز، خانواده و مدرسه، نقش فعال تری در فرایند تربیت ایفا کند. در نهایت، بازتعریف نقش حرفه ای مربی پرورشی نیازمند تقویت شایستگی های تخصصی، ارتباطی، رسانه ای و تسهیلگری و همچنین بازنگری در ساختار و شرح وظایف امور تربیتی است.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، امور تربیتی ، تسهیلگری تربیتی ، نقش حرفه ای ، تربیت دانش آموز ، مشارکت دانش آموزی ، مدرسه تربیت محور