قابلیت ارجاع دعاوی ناشی از ورشکستگی به داوری در حقوق ایران

در دنیای امروز، با گسترش فعالیت های اقتصادی و رشد پیچیدگی های اقتصادی، موضوع ورشکستگی و راه های حل و فصل دعاوی مرتبط با آن اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. در چنین عرصه ای، نقش داوری به عنوان یکی از روش های جایگزین حل اختلافات، همواره مورد توجه حقوقدانان و فعالان اقتصادی قرار گرفته است. داوری، با ویژگی هایی نظیر سرعت، محرمانه بودن، و کاهش هزینه ها، به عنوان یک جایگزین مناسب در مواردی که نیاز به حل سریع و کارآمد دعاوی داریم، شناخته می شود. در حقوق ایران، به دلیل حساسیت و اهمیت موضوع ورشکستگی، مقررات خاصی تدوین شده است که از یک سو به حفاظت حقوق طلبکاران می پردازد و از سوی دیگر، توازنی منطقی با منافع بدهکار برقرار می کند. اما در کنار این مقررات، مساله ارجاع دعاوی ناشی از ورشکستگی به داوری نیز مطرح می شود، موضوعی که در دهه های اخیر توجه بیشتری را به خود جلب کرده است. این مسئله، نه تنها به دلیل توسعه نسل جدید دعاوی تجاری بلکه به خاطر نیاز به سازوکارهای سریع تر و معتبرتر در حل اختلافات، اهمیت یافته است. در این ، قصد داریم با بررسی جنبه های مختلف موضوع، به تحلیل جایگاه و قابلیت ارجاع دعاوی ناشی از ورشکستگی به داوری در حقوق ایران بپردازیم. مطالبی مانند چارچوب حقوقی موجود، مشکلات و چالش های پیش رو، مزایا و معایب این راه حل، و همچنین دیدگاه های حقوقی و عملی در این زمینه، در این مطالعه مورد بحث و بررسی قرار خواهند گرفت. هدف نهایی، شناخت بهتر امکانات و محدودیت های ارجاع دعاوی ورشکستگی به داوری است، تا بتوان در آینده با تصمیم گیری های هوشمندانه تر و بهره گیری از روش های نوین حل اختلاف، به پیشرفت های قابل توجه در نظام قضایی و حل وفصل دعاوی دست یافت.

کلیدواژه ها:

دعاوری ، داوری ، حقوق ایران