سواد هوش مصنوعی، مهارتی ضروری برای معلمان آینده

هوش مصنوعی به سرعت در حال دگرگونی چشم انداز آموزش و پرورش است و این تحول، ضرورت بازنگری در برنامه های آماده سازی معلمان را به موضوعی اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه سواد هوش مصنوعی به عنوان یک شایستگی محوری برای معلمان آینده و ارائه چارچوبی برای درک ابعاد آن انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مرور نظام مند و تحلیل محتوای کیفی، به بررسی و ترکیب یافته های پژوهش های معاصر در حوزه سواد هوش مصنوعی در آموزش معلمان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی فراتر از مهارت های فنی صرف، شامل پنج بعد کلیدی است: دانش بنیادین درباره فناوری های هوش مصنوعی، کاربرد آموزشی هوش مصنوعی، استفاده اخلاقی و انسان محور، ارزشیابی و ارزیابی با هوش مصنوعی، و رشد حرفه ای و عاملیت معلم در مواجهه با این فناوری ها. همچنین، موانع متعددی از جمله کمبود آموزش کافی، نبود چارچوب های روشن، و نگرانی های اخلاقی بر سر راه توسعه سواد هوش مصنوعی در معلمان آینده وجود دارد. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که برنامه های درسی آموزش معلمان باید به گونه ای بازطراحی شوند که فرصت های یادگیری تجربی، تاملی و مشارکتی را برای توسعه این شایستگی فراهم آورند. پیشنهادهای پژوهش بر طراحی دوره های کارورزی مبتنی بر هوش مصنوعی، تدوین راهنماهای اخلاقی و ایجاد شبکه های یادگیری حرفه ای تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، آموزش معلمان ، معلمان آینده ، کاربرد اخلاقی هوش مصنوعی ، برنامه درسی تربیت معلم ، شایستگی های دیجیتال