رابطه بین ظواهر روانشناختی ( هشیاری تمام و خودگفت) ورزشکاران ایرانی در شکست و موفقیت

روان شناسی ورزش در بردارنده گزینش درست و برانگیختن ورزشکاران است به گونه ای که هر ورزشکار بتواند در بالاترین حد توانایی خود به رقابت بپردازد ورزشکاران در این راستا باید راهبرد هایی را به کار گیرند تا رقیبان را روحیه زدایی کنند با سطح بسیاری بالای فشار مقابله و یا آن را کم کنند از داروها سوء استفاده نکنند راهبردهای تیمی موفقیت آمیزی را به کار گیرند و مهارتها را آموزش دهند و بیاموزند. روشن است که روان شناسی عنصر اصلی رقابت ورزشی است. مطالعه روان شناسی و استفاده از آن در موقعیت ورزشی شخص را توانا می سازد تا ۱- رفتاری را توصیف کند (ورزشکاران تیمی که پیوسته برنده می شوند نسبت به گروه دیگر دوستانه تر رفتار می کنند تا ورزشکارانی که پیوسته می بازند) ۲- رفتاری را تبیین کند (شکست غیر منتظره ممکن است به این سبب روی داده باشد که تیم خودی برانگیختگی لازم را نداشت. از سوی دیگر تیمی که قبلا شکست خورده بود در وضعی بهتر و آماده بود تا ثابت کند که می تواند رقیبی با ارزش را شکست دهد.) ۳- رفتار و پیش بینی کند (اگر مربی ورزش با اوقات تلخی آموزش دهد ورزشکار به سبب اضطراب و ناتوانی در تمرکز نخواهد توانست گفتار او را به خاطر بسپارد.روان شناسی ورزش از نیمه سالهای ۱۹۸۰ بیشتر با زمینه هایی ارتباط یافت که فراتر از عملکرد ورزشی می روند شایان توجه ترین زمینه ها مطالعه روان فیزیولوژی (Psychophysiology) روان شناسی تمرین (exercise psychology) بوده اند در حالی که پژوهش و فعالیت روان شناسی ورزش به گونه سنتی متوجه پرسشنامه های روان شناسی و نتایج علمی بودند پژوهش روان فیزیولوژیکی پاسخهای فیزیولوژیکی (بدنی) را که بر شناخت (cognition) (اندیشه و عواطف) و عملکرد اثر میگذارند و یا آن را همراهی می کنند مطالعه می کند برای نمونه اگر عملکرد ضعیف به اضطراب بالا نسبت داده شود شایان توجه خواهد بود که بدانیم آیا تغییرات و تنش عضلانی میزان ضربان قلب و با پاسخهای بدنی دیگر نیز مانع عملکرد می شود یا نه چنین دادههایی به مربیان و دانشمندان ورزش امکان می دهد تا استفاده از برخی فنون روانی را پیشنهاد کنند (برای مثال شل کردن عضلات و خیال پردازی) تا اثر این تغییرات نامطلوب در فرآیندهای جسمانی را کاهش دهد پژوهشهای منتشر شده در سالهای اخیر اغلب در بردارنده اندازه گیریهای فیزیولوژیکی هستند که در تبیین ارتباطهای علت و معلولی احتمال بین عواطف و اندیشه های شخص و عملکرد بدنی او مفید خواهد بود.شاخه روان شناسی تمرین نیز توجه فزاینده ای را در نوشتار روانشناسی ورزش به خود جلب کرده است. روان شناسی تمرین به جای بررسی عملکرد ورزشی بر عوامل شناختی ، روان فیزیولوژیکی و موقعیتی که بر رفتار تمرین اثر می گذارند توجه دارد . نمونه های عناوینی که در این شاخه مورد مطالعه قرار می گیرند در بردارنده اثرات فعالیت بدنی بر عواطف و گرایشهای روانی معینی در فرد دلایل اشتغال به برنامه های تمرین و علتهای دست کشیدن از آنها تغییرات شخصی در نتیجه بهینگی در تناسب بدنی اعتیاد مثبت و منفی به تمرین اثرات فنون شناختی بر اجرای تمرین عملی و غیره می باشند هدف این نوشتار بررسی گسترده میزان پژوهش در این شاخه و کاربرد آن در ورزش رقابتی است.

کلیدواژه ها:

ورزشکاران ، روانشناسی