تاثیر هماهنگی مدیر و معاونان آموزشی و پرورشی بر بهبود عملکرد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان

هماهنگی میان مدیر مدرسه و معاونان آموزشی و پرورشی یکی از عوامل مهم در ایجاد انسجام مدیریتی، بهبود فرایندهای آموزشی و تربیتی و ارتقای کیفیت عملکرد مدرسه به شمار می رود. مدرسه به عنوان یک سازمان اجتماعی و تربیتی، زمانی می تواند در دستیابی به اهداف خود موفق باشد که میان مسئولیت ها، تصمیم ها و اقدامات اعضای تیم مدیریتی آن هماهنگی وجود داشته باشد. مدیر مدرسه به تنهایی قادر به مدیریت همه ابعاد آموزشی، تربیتی، اجرایی و اجتماعی مدرسه نیست و تحقق اهداف مدرسه مستلزم تقسیم مسئولیت، ارتباط مستمر، تصمیم گیری مشارکتی و همکاری موثر میان مدیر و معاونان است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هماهنگی مدیر و معاونان آموزشی و پرورشی بر بهبود عملکرد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع علمی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هماهنگی میان مدیر و معاونان از طریق ایجاد وحدت رویه، افزایش انسجام برنامه های آموزشی و پرورشی، بهبود نظارت بر فعالیت های مدرسه، تسهیل شناسایی مشکلات دانش آموزان، افزایش مشارکت کارکنان و ایجاد فضای سازمانی مطلوب، می تواند به شکل مستقیم و غیرمستقیم زمینه ارتقای عملکرد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان را فراهم کند. همچنین مشخص شد که تفکیک شدید وظایف آموزشی و پرورشی، ضعف ارتباطات سازمانی و تصمیم گیری های جزیره ای می تواند موجب کاهش اثربخشی برنامه های مدرسه شود. بنابراین، هماهنگی مدیریتی نه تنها یک ضرورت اداری، بلکه یکی از الزامات اساسی برای تحقق اهداف تعلیم و تربیت و دستیابی به مدرسه اثربخش است.

کلیدواژه ها:

هماهنگی مدیریتی ، مدیر مدرسه ، معاون آموزشی ، معاون پرورشی ، عملکرد تحصیلی ، عملکرد تربیتی ، مدیریت مدرسه ، دانش آموزان