بررسی نقش کنجکاوی علمی در یادگیری عمیق دانش آموزان

کنجکاوی علمی یکی از عوامل مهم و اثرگذار در فرایند یادگیری دانش آموزان است که می تواند زمینه را برای شکل گیری یادگیری عمیق، پایدار و معنادار فراهم کند. کنجکاوی علمی به تمایل دانش آموز برای پرسشگری، کشف پدیده ها، جست وجوی اطلاعات، بررسی شواهد و یافتن پاسخ برای مسائل و ابهامات علمی اشاره دارد. هنگامی که دانش آموز از روی علاقه و نیاز درونی به دنبال پاسخ یک پرسش می رود، فرایند یادگیری از حالت حفظ کردن مطالب خارج شده و به سمت درک، تحلیل، ارتباط دادن مفاهیم و کاربرد دانش در موقعیت های جدید حرکت می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کنجکاوی علمی در یادگیری عمیق دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، یادگیری عمیق به عنوان فرایندی در نظر گرفته شده است که طی آن دانش آموز علاوه بر کسب اطلاعات، قادر به درک مفاهیم، تفکر انتقادی، حل مسئله، برقراری ارتباط میان آموخته ها و استفاده از دانش در موقعیت های تازه می شود. یافته های بررسی نشان می دهد که افزایش کنجکاوی علمی می تواند با افزایش مشارکت فعال دانش آموز، انگیزش درونی، پرسشگری، جست وجوی مستقل اطلاعات و پردازش عمیق تر مطالب درسی همراه باشد. همچنین محیط آموزشی، شیوه تدریس معلم، فرصت تجربه و آزمایش، طرح پرسش های چالش برانگیز و ایجاد فضای امن برای بیان ایده ها از عوامل موثر در تقویت کنجکاوی علمی دانش آموزان هستند. بر این اساس، توجه نظام آموزشی به پرورش کنجکاوی علمی می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق تر و ماندگارتر و همچنین رشد توانایی های شناختی و پژوهشی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

کنجکاوی علمی ، یادگیری عمیق ، دانش آموزان ، پرسشگری ، انگیزش یادگیری ، تفکر انتقادی