تاثیر آموزش در فضای باز بر انگیزه، خلاقیت و یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر آموزش در فضای باز بر انگیزه، خلاقیت و یادگیری دانش آموزان به روش کیفی انجام شده است. در دهه های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی بر لزوم خروج از کلاس های سنتی و بهره گیری از محیط های طبیعی به عنوان بستری پویا برای یادگیری تاکید دارند. این پژوهش با مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در این حوزه و تحلیل محتوای کیفی آنها، به شناسایی ابعاد مختلف تاثیر آموزش در فضای باز پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش در فضای باز با فراهم آوردن زمینه های یادگیری تجربی و چندحسی، تاثیری عمیق بر انگیزه دانش آموزان دارد. محیط طبیعی با کاهش خستگی ذهنی و افزایش حس کنجکاوی، اشتیاق درونی یادگیرندگان را برای مشارکت در فعالیت های آموزشی برمی انگیزد. همچنین، فضای باز با ایجاد فرصت های اکتشافی و موقعیت های مسئله محور، زمینه های پرورش خلاقیت را فراهم می کند. دانش آموزان در تعامل با عناصر طبیعی و شرکت در فعالیت های گروهی خارج از کلاس، توانایی تفکر واگرا و حل مسئله را در خود تقویت می کنند. از سوی دیگر، یادگیری در فضای باز به دلیل درگیری همزمان حواس مختلف و ایجاد ارتباط عینی با مفاهیم انتزاعی، به درک عمیق تر و ماندگارتر مطالب آموزشی می انجامد. این رویکرد، به ویژه در آموزش مفاهیم علمی و زیست محیطی، کارایی بالایی دارد. با این حال، اجرای موفقیت آمیز آموزش در فضای باز نیازمند برنامه ریزی دقیق، توانمندسازی معلمان، تامین زیرساخت های مناسب و توجه به چالش هایی همچون شرایط جوی و مسائل ایمنی است. پژوهش حاضر نشان می دهد که با وجود این چالش ها، آموزش در فضای باز می تواند به عنوان رویکردی مکمل یا جایگزین برای کلاس های سنتی، به بهبود کیفیت یادگیری و توسعه همه جانبه دانش آموزان کمک شایانی نماید و آنان را برای رویارویی با مسائل دنیای واقعی آماده سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش در فضای باز ، انگیزه تحصیلی ، خلاقیت ، یادگیری تجربی ، دانش آموزان