بررسی تاثیر مداخله خانواده بر عملکرد روانی اجتماعی و علائم خلقی جوانان در معرض خطر بالای اختلال دوقطبی

مشکل خانواده ها این است که تربیت را نمی شناسند و چیزی را جای تربیت قرار داده اند که تربیت نیست؛ زیرا که تعلیم و تربیت هنر است و برای دستیابی به این هنر باید در چهار چوب خاصی عمل کرد و ذوق و شوق هنری داشت. اگر تعلیم و تربیت علم بود و با قوانین خاص، طبق اصول علمی قابل تدریس بود، هیچ جامعه ای با مشکل گناه و خلافکاری روبرو نمی شد؛ همه مصلحان و حتی انبیا و اولیا و سردمداران کشورها خواهان جامعه ای آرمانی و جوانان و نوجوانان قانونگرا و صالح هستند، اما این امر میسر نیست؛ زیرا هنر تربیت را فقط افرادی دارند که چهار چوب آن را بدانند و بتوانند آن را صحیح اجرا کنند. نکته دیگر این که تربیت، خاص خانواده نیست، جامعه، مدرسه و شخصیت فرد در آن دخیل هستند، پس اگر خانواده و مدرسه هماهنگ باشند، می توانند اثر جامعه را کمرنگ نمایند، حتی وراثت و ژنهای مختلف می توانند در شکل گیری شخصیت و نوع تربیت اثر بگذارند، چنانچه بررسی ها نشان داده وجود ژن الکل در بدن می تواند انسان را به سوی الکلیسم سوق دهد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ، رشدی ، خلق و خو ، روانی اجتماعی