بررسی رابطه میان یادگیری مهارتی در درس کار و فناری و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان

یادگیری مهارتی در درس کار و فناوری با فراهم سازی فرصت تجربه، عمل، حل مسئله و تولید محصول، می تواند زمینه ای موثر برای تقویت احساس توانمندی و اعتمادبه نفس دانش آموزان فراهم آورد. با وجود اهمیت این درس در پرورش قابلیت های عملی و کاربردی، شواهد پژوهشی درباره ارتباط میان میزان یادگیری مهارتی و اعتمادبه نفس دانش آموزان همچنان نیازمند بررسی نظام مند است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان یادگیری مهارتی در درس کار و فناوری و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کمی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تعداد محدودی از دانش آموزان تشکیل دادند و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه یادگیری مهارتی در درس کار و فناوری و مقیاس استاندارد اعتمادبه نفس دانش آموزان گردآوری شد و برای تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها نشان داد بین یادگیری مهارتی در درس کار و فناوری و اعتمادبه نفس دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که افزایش میزان مشارکت و موفقیت دانش آموزان در فعالیت های مهارتی با افزایش احساس توانمندی، خودباوری و آمادگی آنان برای انجام تکالیف و فعالیت های جدید همراه است. همچنین، تجربه موفقیت در انجام فعالیت های عملی، فرصت آزمون و خطا، مشاهده نتایج ملموس تلاش فردی و دریافت بازخورد سازنده، از سازوکارهای مهم تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان شناسایی شد. بر این اساس، توجه هدفمند به آموزش مهارت محور در درس کار و فناوری می تواند علاوه بر ارتقای شایستگی های عملی، به رشد ابعاد روان شناختی یادگیری و تقویت خودباوری دانش آموزان کمک کند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازطراحی فعالیت های آموزشی این درس با تاکید بر یادگیری فعال، تجربه عملی، حل مسئله و فراهم سازی فرصت موفقیت برای دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مهارتی ، کار و فناوری ، اعتمادبه نفس ، خودباوری ، یادگیری فعال ، شایستگی های مهارتی ، دانش آموزان