از آموزش سنتی تا تدریس هوشمند

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_520

تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان فناوری و تغییر نیازهای یادگیرندگان، نظام های آموزشی را با ضرورت عبور از الگوهای سنتی تدریس و حرکت به سوی آموزش هوشمند مواجه کرده است. در الگوی سنتی، فرایند آموزش عمدتا بر انتقال مستقیم اطلاعات از معلم به دانش آموز، استفاده از روش های یکسان برای گروهی از یادگیرندگان و تاکید بر حفظ مطالب استوار است؛ در حالی که تدریس هوشمند بر فعال سازی یادگیرنده، استفاده هدفمند از فناوری، توجه به تفاوت های فردی، تعامل مستمر و بهره گیری از منابع متنوع یادگیری تاکید دارد. گذار از آموزش سنتی به تدریس هوشمند به معنای حذف کامل روش های سنتی نیست، بلکه به معنای بازنگری در نقش معلم، دانش آموز، محتوا، محیط یادگیری و شیوه های ارزشیابی است. در این رویکرد، فناوری زمانی ارزش آموزشی پیدا می کند که در خدمت اهداف تربیتی و یادگیری قرار گیرد و صرفا به استفاده از ابزارهای دیجیتال محدود نشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی فرایند گذار از آموزش سنتی به تدریس هوشمند و شناسایی الزامات، فرصت ها و چالش های این تحول انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل منابع علمی مرتبط با روش های تدریس، روان شناسی یادگیری، برنامه ریزی درسی و فناوری آموزشی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تدریس هوشمند می تواند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، افزایش مشارکت دانش آموزان، فراهم کردن امکان یادگیری متناسب با نیازهای فردی و تنوع بخشی به شیوه های ارائه و ارزشیابی، کیفیت فرایند یاددهی یادگیری را ارتقا دهد. با این حال، موفقیت این تحول به عواملی همچون توانمندی حرفه ای معلمان، طراحی مناسب برنامه درسی، فراهم بودن زیرساخت های فناوری، فرهنگ مدرسه، نگرش ذی نفعان و استفاده هدفمند از فناوری وابسته است. نتایج همچنین نشان می دهد که معلم در نظام آموزشی هوشمند همچنان جایگاه محوری دارد، اما نقش او از انتقال دهنده صرف اطلاعات به طراح، تسهیل کننده، هدایتگر و تنظیم کننده فرایند یادگیری تغییر می یابد. از سوی دیگر، دانش آموز نیز از دریافت کننده منفعل محتوا به مشارکت کننده فعال در ساخت دانش تبدیل می شود. بنابراین، حرکت از آموزش سنتی به تدریس هوشمند مستلزم تحول هم زمان در روش تدریس، برنامه درسی، ارزشیابی، نگرش معلم و دانش آموز و ساختار محیط آموزشی است و نمی توان آن را صرفا با خرید تجهیزات و ورود فناوری به مدرسه محقق کرد.

نویسندگان

ابوالفضل قاسمی

کاردانی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان شیراز، فارس، دانشجو معلم ابتدایی