استالینیسم و ویژگی های نظام سیاسی استالین

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 69

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

AAIESSSP01_514

تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1405

چکیده مقاله:

استالینیسم یکی از مهم ترین و مناقشه برانگیزترین پدیده های سیاسی قرن بیستم است که در فاصله میان دهه ۱۹۲۰ تا زمان مرگ ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳، ساختار سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اتحاد جماهیر شوروی را به شکل عمیقی تحت تاثیر قرار داد. استالینیسم را نمی توان صرفا مجموعه ای از سیاست های اقتصادی یا تصمیم های شخصی استالین دانست، بلکه باید آن را به عنوان الگویی از سازمان دهی قدرت سیاسی، رابطه حزب و دولت، کنترل اجتماعی، سیاست گذاری اقتصادی، تبلیغات ایدئولوژیک و برخورد با مخالفان بررسی کرد. استالین پس از مرگ لنین توانست با استفاده از جایگاه خود در دستگاه حزبی، ایجاد ائتلاف های موقت، حذف تدریجی رقبای سیاسی و کنترل فزاینده بر سازمان حزب کمونیست، موقعیت خود را تثبیت کند. در ادامه، تمرکز قدرت سیاسی، گسترش دستگاه امنیتی، تصفیه های حزبی، محاکمه های سیاسی، تبعید، کار اجباری و شکل گیری کیش شخصیت به عناصر مهم نظام سیاسی تبدیل شدند (وود، ۱۴۰۱؛ مانتیفوری، ۱۳۸۹). نظام سیاسی استالین در عین حال دارای دو وجه مهم بود. از یک سو، صنعتی سازی سریع، توسعه ظرفیت های اداری و نظامی، گسترش آموزش و ایجاد یک دولت متمرکز، شوروی را به قدرتی بزرگ تبدیل کرد؛ از سوی دیگر، این فرآیند با هزینه های سنگین انسانی، سرکوب گسترده، محدود شدن آزادی های سیاسی، اجبار در کشاورزی و حذف بخش قابل توجهی از مخالفان همراه شد (بتلهایم، ۱۳۸۱؛ ایمس، ۱۳۸۲). پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، مهم ترین ویژگی های نظام سیاسی استالین را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که استالینیسم بر مجموعه ای از مولفه های به هم پیوسته شامل تمرکز شدید قدرت، سلطه حزب واحد، دستگاه امنیتی گسترده، سرکوب سیاسی، کنترل ایدئولوژیک، کیش شخصیت، اقتصاد برنامه ریزی شده، جمعی سازی اجباری، کنترل رسانه و فرهنگ، بسیج اجتماعی و ایجاد فضای دائمی ترس استوار بود. در مجموع، نظام استالینی را می توان نمونه ای برجسته از تمرکز قدرت سیاسی و دولت تمامیت خواه در قرن بیستم دانست که در آن اهداف ایدئولوژیک، امنیتی و توسعه ای با سازوکارهای سخت گیرانه و سرکوبگرانه دنبال می شدند (آرنت، ۱۳۸۸؛ وود، ۱۴۰۱).

نویسندگان

رضا محمدیان

پژوهشگر جامعه شناسی مجموعه شاولد شهر شیراز